بررسي سطح تمايل گردشگران ايراني جهت سفر به مقاصد داخلي در دوران بحران كوويد-19

پژوهش حاضر با هدف بررسي عدم تمايل/تمايل گردشگران ايراني جهت سفرهاي درون مرزي و داخلي در دوران بحران كرونا صورت گرفته است.روش تحقيق اين پژوهش از نظر نوع هدف، كاربردي و از لحاظ جمع آوري اطلاعات از نوع توصيفي- پيمايشي است و براي پاسخ گويي به سوالات پژوهش، ازرويكرد آميخته كيفي/كمي استفاده شده است.ابتدا با 19 تن از گردشگران باسابقه در زمينه سفرهاي داخلي به مصاحبه پرداخته شد و سپس با تحليل تم صورت گرفته از متون مصاحبه ها،56 كد استخراج(27 كد عدم تمايل و 29 كد تمايل)و مفاهيم و مقوله ها ايجاد و در نهايت دو سازه عدم تمايل/تمايل به سفر به مقاصد داخلي در دوران بحران كرونا ارائه گشته است.با پاسخگويي 434 تن از گردشگران ايراني به پرسشنامه هاي عدم تمايل و تمايل( 229 پاسخ دهنده به پرسشنامه عدم تمايل و 205 به پرسشنامه تمايل)،رتبه بندي شاخص ها با تكنيك تاپسيس صورت پذيرفته است.نتايج حاكي از آن است %47 پاسخ دهندگان به سفرهاي داخلي در اين دوران تمايل و %53 درصد تمايلي به سفرهاي داخلي در دوران كرونا نداشته اند؛به علاوه سه شاخص كمك به قطع زنجيره كرونا، ترس از درگير شدن يا درگير كردن ديگران و نگراني از وضعيت سلامتي جامعه ميزبان،به ترتيب جزو موثرترين شاخص هاي عدم تمايل و در زمينه تمايل سه شاخص مراقبت از خانواده و بستگان در اماكن ديگر، محدوديت هاي مالي ناشي از شرايط دوران بحراني كرونا و وجود جاذبه هاي متعدد و متنوع سفر داخلي متناسب با شرايط كرونا سه اولويت اول ايرانيان جهت سفرهاي داخلي در اين دوران مي باشند.