قاعده فرعيه در سازمان فكري محقق دواني

قاعده فرعيه در زمره يكي از قواعد مهم فلسفي جاي دارد. دواني تحليل ويژه‌اي از اين قاعده به دست مي‏دهد كه الزاماً بايد در مجموع انديشه او تفسير گردد. دواني نظريه حمل «تغاير مفهومي -اتحاد در وجود» را مي‎پذيرد و اتحاد را اعم از بالذات و بالعرض مي‌داند. اين نگرش به او كمك مي‎كند تا توسعه‎اي در انواع مطابق حمل پديد آورد و نظريه اتصاف توسعه يافته‏اي را پايه‎گذاري كند. قاعده فرعيه از سه بخش لزوم ثبوت ثابت، ثبوت مثبت‎له و ثبوت پيشيني مثبت‎له تشكيل شده است. قاعده فرعيه دواني تحت تأثير همه مباني فوق سامان مي‏يابد و بر اساس آن ثبوت مثبت‎له الزامي است؛ اما ثبوت ثابت لازم نمي‏باشد. درنهايت دواني دست از ثبوت پيشيني مثبت‎له و فرعيت كشيده، به دليل موارد نقض فراواني، استلزام را كافي مي‌داند؛ همه اين موارد نقض براي اولين بار از مجموع حواشي دواني استخراج و ذكر شده‏اند.