بررسي اشكال استاد مطهري بر مبحث معقولات ثانيه سهروردي

در فلسفه سهروردي چرخشي اساسي در نگرش به معقولات ثانيه رخ مي‎دهد. ملاصدرا آراي سهروردي درباره معقولات، مخصوصاً معقولات ثانيه فلسفي را بررسي مي‎كند و آنها را در دستگاه جديدي مي‎برد و تا كنون نظر مشهور درباره اين معقولات است. مطهري در شروح كتب فلسفي اين بحث را كاملاً شفّاف‎سازي و لوازم آن را بيان كرده است و در نقدهايش بر ماركسيسم از اين مبحث استفاده كرده است. در اين مقاله بر آنيم ضمن مقايسه نظرات استاد مطهري و سهروردي، گفت‎وگويي بين اين دو متفكّر برقرار و مخصوصاً ايرادهاي استاد به سهروردي را بررسي كنيم. در اين راه مي‎بايد چارچوب فكري (پارادايم) سهروردي و مطهري در بحث معقول ثاني را ملاحظه كرد و در انتقال مفاهيم از هر رويكرد به ديگري، لوازم آن را نيز انتقال داد. به نظر مي‎آيد با توجه به رويكرد سهروردي، ايرادهاي مطهري نه تنها وارد نيست بلكه سهروردي نظر مقابل را به دليل رخ‎دادن مغالطه دور در آن، باطل مي‎داند.