تبيين و تحليل خلافت انسان در زمين با تكيه بر ديدگاه علامه طباطبائي (ره)

يكي از مباحث پردامنه و مهم، انسان و انسان‌شناسي و جايگاه او در هندسه عالم آفرينش است، كه در درازاي تاريخ از منظر گوناگون بدان پرداخته شده است. و در ادبيات فكري علوم انساني و اسلامي به اين مهم نيز نگريسته شده، از اين جهت بحث خلافت و مقام خليفة‌الهي انسان حائز اهميت در نظام انديشه و فكري انديشمندان مي‌باشد؛ و در دستگاه فكري فلسفه و معارف اسلامي، برخي انديشمندان عروج نهايي مقام انساني را مقام خليفة‌الهي وي دانسته كه ملازم با «علم به اسما» مي‌باشد. در تحقيق پيش‌رو، حقيقت خلافت انسان و قلمرو آن به صورت توصيفي- تحليلي با تأكيد بر انديشه علامه طباطبائي بر اين نتيجه رهنمون گرديده است كه خليفه مظهر و مراآت تمام‌عيار مستخلف‌عنه و حاكي از صفات وجودي او در حد استعداد امكاني خليفه باشد، كه قلمرو خلافت آن تمام عوالم را شامل مي‌شود و شرط كافي و ملاك براي احراز و تصدي خلافت ميزان بهره‌مندي از علم به اسما الهي بوده كه شامل همه فرزندان آدم مي‌شود.