تجزيه‌ و تحليل كمي و كيفي پروفايل اسيدهاي چرب عضله قزل‌آلاي رنگين ‌كمان (Oncorhynchus mykiss) پرورش يافته در آب شيرين و لب شور با چهار نوع خوراك مختلف

مقايسه سطوح اسيدهاي چرب قزل ‌آلاي رنگين ‌كمان پرورش‌ يافته در آب لب شور و آب شيرين در منطقه جنوب درياي خزر با استفاده از چهار نوع خوراك تجاري انجام شد. ماهيان با تراكم و بيوماس مساوي به مدت 90 روز پرورش داده شدند. وزن ماهيان در شروع پرورش 500 گرم بود و در پايان دوره پرورش به بيش از 1700 گرم رسيدند. در پايان دوره پرورش براي تعيين پروفايل اسيد چرب، از ماهيچه پشتي بافت خوراكي ماهيان به تعداد 5 قطعه از هر مزرعه نمونه‌برداري شد. نتايج نشان داد كه محيط پرورش علاوه بر اين‌كه بر ميزان رشد ماهي و بازدهي خوراك تأثير داشته بلكه بر تركيب پروفايل اسيد چرب گوشت ماهي نيز مؤثر بوده ‌‌است. افزايش وزن ماهي در آب شيرين حداكثر 1025 گرم و در آب لب شور 1291 گرم به‌‌ترتيب با ضريب تبديل غذايي 1.32-1.27 و 1-0.97 به‌دست آمد (0.05 p). نرخ بازدهي خوراك در آب شيرين 1.97-1.07 و در آب لب شور 2.59-2.29 به‌دست آمد (0.05 p). مجموع اسيدهاي چرب اشباع ماهي در آب شيرين (1.07±22.24 درصد) كمتر از آب لب شور (0.22±25.69 درصد) بود (0.05 p). مجموع اسيدهاي چرب غير اشباع تك زنجيره  و چند زنجيره در مزارع مستقل از جيره و محيط پرورش متفاوت بود (0.05 p). اما ميزان اسيد چرب امگا 6 در حد مطلوب (31.26-17.52 درصد) و اسيد چرب امگا 3 (0.12-0.10 درصد) به‌مراتب كمتر از تحقيقات مشابه خارج از كشور ايران بود. در نتيجه، در تركيب اجزاء اوليه خوراك از مقدار كمي اسيد چرب غير اشباع امگا 3 استفاده شد. در مجموع فرآيند رشد، كارايي خوراك و گوشت ماهي قزل‌آلاي رنگين‌كمان پرورش يافته در آب لب شور در محيط قفس دريايي، از كيفيت نسبتاً بهتري نسبت به ماهي پرورش يافته در آب شيرين برخوردار بودند.