ارائه مدلي براي مقاوم سازي بانك‌ها با رويكرد شكست ناپذيري در برابر بحران‌هاي مالي

پژوهش حاضر به دنبال شناسايي عوامل موثر روي مقاوم سازي بانك‌ها با رويكرد شكست‌ناپذيري و تعيين اولويت اين عوامل و نهايتا ارائه راهكار براي تقويت بانك‌ها مي باشد. پژوهش حاضر به علت استفاده از روشهاي كيفي و كمي داراي ماهيت آميخته است. جامعه نظري پژوهش مديران ارشد بانكي و متخصصين حوزه تابآوري و مقاوم سازي اقتصادي است. روش نمونهگيري پژوهش قضاوتي و غير احتمالي بوده و افراد بر اساس خبرگي در زمينه موضوع پژوهش انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از ابزار مصاحبه و پرسشنامه (خبره‌سنجي و اسمارت) استفاده شد. براي تحليل داده‌هاي پژوهش از فراتركيب، آزمون آماري بينم و تكنيك اسمارت استفاده شد. در مرحله اول عوامل موثر روي مقاوم‌سازي بانكي از طريق مرور سيستماتيك پيشينه و مصاحبه با خبرگان استخراج شد. به دليل كثرت عوامل، از طريق بكارگيري آزمون بينم، عوامل با اهميت كم حذف شدند. 28 عامل باقيمانده در 6 دسته اصلي استقبال از ريسك، ساختار سازماني، يادگيري، قابليت اطمينان بالا، درجه نرمي سيستم و ساز‌‌و‌كارهاي پشتيبان طبقه‌بندي شدند. سپس با استفاده از اسمارت در هر طبقه يا دسته از عوامل، عوامل فرعي رتبه‌بندي شدند. با توجه به امتياز عوامل، معيار فرعي وجود ساز‌و‌كارهاي تحليل استرس در عامل استقبال از ريسك بيشترين اولويت را دارد. عوامل فرعي قابليت جايگزيني سيستم‌ها، انتخاب منطقي، تخريب خلاق، كل‌نگري و وجود سيستم‌هاي پشتيبان به ترتيب در دسته‌هاي باقيمانده بيشترين اولويت را داشتند.