تاثير آموزش اختصاصي سازي حافظه بر نقص در پردازش هيجاني و نشخوار فكري بيماران مبتلا به سرطان داراي علائم PTSD

مقدمه: نقص در پردازش هيجاني و نشخوار فكري مرتبط با رويداد ترماتيك مانند سرطان، عوامل مهمي هستند كه ممكن است بر توسعه و حفظ علائم اختلال استرس پس از سانحه تأثير بگذارند. بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير آموزش اختصاصي سازي حافظه بر نقص در پردازش هيجاني و نشخوار فكري بيماران مبتلا به سرطان  داراي علائم PTSD انجام شد. روش‌كار: اين پژوهش از نوع آزمايشي (پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل) بوده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي بيماران داراي تشخيص قطعي سرطان و علائم PTSD مراجعه كننده در بيمارستان ها و مراكز درماني شهر تهران در سال 1402 بودند.30 نفر از بيماران مبتلا به سرطان با علائم PTSD به صورت نمونه گيري دردسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. گروه آزمايش طي 6 جلسه 90 دقيقه اي، يك روز در هفته تحت  آموزش اختصاصي سازي حافظه قرار گرفت اما براي گروه كنترل هيچ مداخله اي صورت نگرفت. هر دو گروه (كنترل و آزمايش) قبل و بعد از مداخله به پرسشنامه هاي نسخۀ تجديدنظر شدۀ مقياس پردازش هيجاني باكر و همكاران (2010) و مقياس پاسخ نشخوار فكري نولن و هوكسما (1991) پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره با استفاده از نرم افزار SPSS  نسخه ي 28 استفاده شد.يافته‌ها: بين ميانگين نمره هاي پس آزمون گروه مداخله و شاهد تفاوت معني داري وجود داشت، بدين ترتيب كه آموزش اختصاصي سازي حافظه به طور معناداري منجر به كاهش نقص در پردازش هيجاني و نشخوار فكري در گروه مداخله شد (0.05 P).نتيجه‌گيري: آموزش اختصاصي سازي حافظه  براي كاهش علائم شناختي و هيجاني در بيماران مبتلا به  سرطان با علائم PTSD ، درماني كوتاه مدت و مقرون به صرفه است كه با افزايش اختصاصي شدن حافظه، باعث كاهش علائم شناختي و هيجاني مي شود. لذا به عنوان يك مداخله موثر جهت كاهش مشكلات شناختي و هيجاني بيماران مبتلا به سرطان با علائم PTSD توصيه مي شود.