تحليل نقش متقابل آرمان خواهي و انتظار موعود در انديشه حضرت آيت الله خامنه‌اي

«آرمان خواهي» يكي از اميال فطري است كه مديريت آن نقش بسزايي در موفقيت انسان‌ ها دارد و عدم كنترل آن باعث تلخ كامي در زندگي خواهد شد. از طرفي، در مجموعه معارف اسلامي با آموزه‌‌اي به نام «مهدويت» و «انتظار» روبه‌رو هستيم كه همپوشاني فراواني با اين ميل فطري دارد. اين مقاله در صدد است با تدوين كتابخانه‌اي بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامي و تحليل آن به روش «توصيفي-تحليلي»، ضمن استخراج ماهيت دو مقوله آرمان‌خواهي و انتظار موعود در سخنان امام خامنه‌اي، به اين پرسش پاسخ دهد كه در انديشه حضرت آيت الله خامنه‌اي، نقش متقابل آرمان خواهي و انتظار موعود چيست. بررسي‌‌ها نشان مي‌‌دهد كه در منظومه فكري ايشان، در دو مقوله آرمان‌خواهي و انتظار ظهور و نيز در نسبت بين اين دو، نكات بديع و نوآوري‌هاي قابل توجهي وجود دارد. در انديشه ايشان، آرمان خواهي ديني با ايدئاليسم غربي داراي تفاوت اساسي است؛ كما اين‌كه بين انتظارعرفي و انتظار اصطلاحي تفاوت‌هاي مهمي يافت مي‌شود. علاوه بر آن و در نقش متقابل اين دو موضوع، از منظر مقام معظم رهبري، همان گونه كه ميل آرمان خواهي در اوج خود، آدمي را به سوي آرمان اسلامي مهدويت سوق مي‌دهد؛ انتظار موعود و فرهنگ برخاسته از آن نيز، آيين صحيح آرمان‌خواهي را به انسان‌هاي كمال طلب، آموزش مي‌دهد و آن‌ها را به حفظ الزاماتي موظف مي‌كند.