انعكاس مهدي باوري در تاريخ نگاري ‌‌هاي عهد سربداري

به قدرت رسيدن «سربداران» تأثير بسزايي بر تاريخنگاري ايران داشت و موضوعات جديدي را وارد اين عرصه كرد. موضوع «مهدويت» و «موعودگرايي» از جمله مهم‌ترين مسائلي بود كه در اين دوره مورد توجه تاريخنگاران قرار گرفت. اين نكته، مسئله اصلي پژوهش حاضر است كه تلاش خواهد شد با استفاده از داده‌‌هاي كتابخانه‌‌اي و تحليل آن‌ها به روش «توصيفي- تحليلي» به ويژگي‌‌هاي مهدي ‌‌باوري و انتظار حضرت مهدي(عج) در تاريخ‌نگاري اين دوره پرداخته شود. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه از منظر تاريخ‌‌نگاران، سربداران در دوره خود به ترويج فرهنگ انتظار و تشويق مردم براي ظهور امام زمان(عج) پرداختند. اين امر ابتدا توسط شيخ خليفه و شاگردش شيخ حسن جوري انجام ‌شد؛ اما در دوره حكمراني درويش عزيز، انديشه انتظار به افراط كشيده شد كه در نهايت به ظهور دولت مهدوي در طوس انجاميد و در آن حكومت به نام «السلطان محمد المهدي» سكه زدند و در نهايت توسط خواجه علي مؤيد اين افراط‌‌ گري اصلاح شد.