تحليل بنيان‌هاي منطق مكالمه در روايت و تصويرپردازي داستان اسب آبنوس از نسخۀ خطي هزارويك‌شب

داستان اسب آبنوس يكي از نگاره‌هاي مجموعۀ هزارويك‌شب است كه از ارزش‌هاي معنايي و تصويري بسياري برخوردار است. اين اثر كه در دورۀ قاجار مصور شده است، اكنون در مجموعۀ كاخ گلستان قرار دارد. هدف از تحقيق حاضر تحليل گفتگومندي و چندصدايي، پيوستار زمان و مكان، ارتباط خود و ديگري و كارناوال‌گرايي در متن و تصوير نگارۀ اسب آبنوس از نسخۀ هزارويك‌شب است. تحليل حاضر در پي پاسخ به اين پرسش است كه بنيان‌هاي نظريۀ منطق مكالمه در محتواي داستان اسب آبنوس و نيز در تصويرگري آن چگونه قابل شناسايي است. همچنين، نمود شباهت‌ها و تفاوت‌هاي گفتگومندي در روايت داستان و تصويرگري نگاره‌هاي اين نسخه كدام است؟ روش تحقيق توصيفي-تحليلي است و شيوۀ گردآوري اطلاعات كتابخانه‌اي از طريق يادداشت‌برداري و تصويرخواني است. روش تجزيه و تحليل يافته‌ها كيفي است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه بيان روايي و گفتگومندي، چندصدايي، پيوستاري زمان و مكان و كارناوال‌گرايي در محتواي داستان اسب آبنوس قابل شناسايي است. صنيع‌الملك توانسته اين مؤلفه‌ها را در تصويرگري بازنمايي كند. در واقع، رابطۀ تكاملي ميان متن و تصويرگري نسخۀ خطي داستان اسب آبنوس برقرار است؛ به شكلي كه همان اصول منطق مكالمه كه در متن قابل شناسايي است، در تصويرگري نيز نمايش بارزي يافته است.