صرف فعل در گويش كردي اردلاني (سنندجي)

گويش كردي اردلاني يكي از گويش هاي گروه مركزي زبان كردي است كه عمدتاً در سنندج و شهرهاي پيرامون آن رايج است. نام اين گويش از خاندان اردلان كه فرمانروايان اين شهر و مناطق همجوار آن بوده اند گرفته شده است و به سنندجي (سنه اي) نيز معروف است.اين پژوهش كه با روش ميداني و اسنادي انجام شده است به صرف فعل در اين گويش مي پردازد و در آن ابتدا اجزاء فعل شامل ماده ها، شناسه ها، وندهاي تصريفي فعل بررسي شده، آنگاه به ساخت زمان ها و وجه هاي گوناگون ونيز فعل هاي كمكي پرداخته شده است. بر اساس يافته هاي اين تحقيق، مهم ترين ويژگي زبان كردي، حفظ مادة مجهول ايراني باستان و ميانه است كه آن را از ساير زبان ها و گويش هاي ايراني متمايز مي سازد و ديگر اينكه بر خلاف برخي از زبان ها و گويش هاي ايراني جديد، از جمله زبان فارسي،در صرف ماضي افعال متعدي، از ساخت ارگاتيو ايراني ميانه استفاده مي گردد.