ارزيابي مدل كارايي مصرف تابش در برآورد زيست توده و عملكرد گندم آبي بر اساس تصاوير ماهواره هاي لندست 8 و 9 (مطالعه موردي: حوضه درياچه اروميه)

با توجه به اينكه روش‌ هاي سنتي اندازه‌‌گيري زميني نياز به هزينه‌، زمان و نيروي انساني زياد دارند تمايل به استفاده از روش‌هاي غيرمستقيم مانند سنجش از دور افزايش يافته است. بنابراين هدف از اين پژوهش محاسبه زيست‌توده خشك، شاخص برداشت و عملكرد دانه گندم آبي با استفاده از سنجش از دور در حوضه درياچه اروميه بود. براي اين منظور حوضه درياچه اروميه به شش زيرحوضه تقسيم گرديد و از مدل كارايي مصرف تابش (RUE) استفاده شد. در اين پژوهش از 1115 مزرعه گندم آبي استفاده شد. نتايج پايش مزارع و شاخص NDVI نشان داد كه جوانه‌زني گندم آبي در سطح حوضه به طور متوسط از تاريخ 20 آبان ماه شروع شده و برداشت اين محصول نهايتاً تا 30 تيرماه ادامه داشته است. مقدار شاخص‌هاي ضريب همبستگي (R)، ضريب نش-ساتكليف (NSE)، ريشه ميانگين مربعات خطاي نرمال شده (nRMSE) و ضريب باقي‌مانده (CRM) در مرحله واسنجي به ترتيب برابر 0.90، 0.76، 15 درصد و 6.38 درصد و در مرحله صحت سنجي به ترتيب برابر 0.92، 0.72، 14 درصد و 7.21 درصد بدست آمد. بررسي شاخص برداشت (HI) نشان داد كه ميانگين اين شاخص در زيرحوضه‌هاي مختلف بين 0.40 تا 0.45 است و به طور كلي ميانگين اين شاخص براي حوضه درياچه اروميه 0.42 بدست آمد. نتايج بررسي زيست‌توده و عملكرد دانه حاكي از تفاوت‌هاي چشم‌گير در مقادير آن‌ها در زيرحوضه‌هاي مختلف بود. بيشترين زيست‌توده و عملكرد دانه در زيرحوضه زرينه- سيمينه با ميانگين 12098 و 5261 كيلوگرم بر هكتار و كمترين آن‌ها در زيرحوضه غرب- درياچه با ميانگين 8651 و 3723 كيلوگرم بر هكتار مشاهده گرديد.