بررسي تأثير كشت مخلوط چغندرقند با نخود و باقالا بر عملكرد و بهره‌وري آب و زمين

به منظور بررسي شاخص‌ هاي كشت مخلوط تحقيقي به صورت بلوك‌هاي كامل تصادفي در قالب 18 تيمار، و 3 تكرار در سال 1402 در يك قطعه 600 متري در شهرستان ممسني، استان فارس به روش كشت مخلوط افزايشي انجام شد. تيمارها شامل 8 تيمار كشت مخلوط چغندرقند با نخود و باقالا با كود و بدون كود اوره و دو فاصله 20 و 40 سانتي‌متر روي رديف باقالا و نخود و 10 تيمار تك كشتي بود. حداقل و حداكثر مقدار شاخص نسبت برابري زمين 1.84 و 1.01 بود كه به ترتيب مربوط به تيمارهاي IBF40 (كشت مخلوط باقالا و چغندرقند با فاصله 40 و با كود اوره) و IP20 (كشت مخلوط نخود و چغندرقند با فاصله 20 و بدون كود اوره) بود و حداقل و حداكثر مقدار شاخص تغيير در بهره‌وري آب 0.88 و 0.04 بود كه به ترتيب مربوط به تيمارهاي IBF40 و IP40 (كشت مخلوط نخود و چغندرقند با فاصله 40 و بدون كود اوره) مي‌باشد. نتايج مربوط به شاخص‌هاي بهره‌وري اقتصادي آب و زمين نشان داد كه كشت مخلوط چغندرقند با نخود يا باقالا مي‌تواند بهره‌وري نسبي آب و زمين را افزايش دهد ولي اين افزايش بهره‌وري لزوما به معني افزايش درآمد اقتصادي نيست و نتايج اين مطالعه نشان داد كه تنها كشت مخلوط چغندرقند و باقالا از نظر اقتصادي بسيار مناسب‌تر است. عامل اصلي تعيين كننده در درآمد كل مي‌تواند عملكرد و ارزش متفاوت هر سه گياه ‌باشد كه نهايتا در اين مطالعه ملاحظه شد كه كشت مخلوط چغندرقند و باقالا با 1.4 برابر كردن درآمد نسبت به تك كشتي منجر به افزايش درآمد كل شد.