بررسي مقايسه‌اي ميزان همگرايي دانشگاه‌هاي جامع ايراني با الگوي شايستگي اعضاي هيأت علمي دانشگاه كلاس جهاني

هدف اين پژوهش بررسي مقايسه‌اي ميزان همگرايي دانشگاه‌هاي جامع ايراني با الگوي شايستگي اعضاي هيأت علمي دانشگاه كلاس جهاني بود. به اين منظور، از روش كمي از نوع پيمايشي استفاده شد. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه اعضاي هيئت علمي دانشگاه‌هاي جامع سطح اول شهر تهران، در سال تحصيلي 1400-1399 برابر با 4211 نفر بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي چند مرحله‌اي، 352 نفر از آن‌ها مورد پژوهش قرار گرفتند. جهت گردآوري داده‌ها، از پرسشنامه شايستگي‌هاي اعضاي هيئت علمي دانشگاه كلاس جهاني فرزانه و همكاران (2022) استفاده شد كه روايي آن با استفاده از روش‌هاي روايي صوري و محتوايي و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ (a= 0.98) مورد تأييد قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي تي تك‌نمونه‌اي، فريدمن و تحليل واريانس يك‌راهه، در نرم‌افزار Spss استفاده گرديد. يافته‌ها نشان داد كه، وضعيت شايستگي‌هاي اعضاي هيأت علمي به صورت كلي بالاتر از متوسط قرار دارد و در بين دانشگاه‌هاي جامع سطح يك شهر تهران، از حيث وضعيت شايستگي‌هاي اعضاي هيئت علمي دانشگاه كلاس جهاني تفاوت معناداري وجود دارد. به‌علاوه، نتايج تحليل‌ها در خصوص هر يك از مولفه‌هاي الگوي شايستگي اعضاي هيأت علمي دانشگاه كلاس جهاني نيز انجام شد كه بيانگر تفاوت ميان دانشگاه‌ها در برخي از مولفه‌ها بود. در مجموع نتايج گوياي اين است كه ، حتي دانشگاه‌هاي سطح اول كشور نيز از حيث برخي از مولفه‌هاي اساسي موردنظر دانشگاه كلاس جهاني فاصله قابل توجهي تا وضعيت ايده‌آل دارند؛ و اين مهم توجه دوچندان سياست‌گذاران و برنامه‌ريزان نظام آموزش عالي كشور را مي‌طلبد.