مولفه هاي الگوي آموزش مجازي نيروي انساني آموزش و پرورش با رويكرد مديريت دانش

هدف پژوهش حاضر بررسي مؤلفه‌هاي الگوي آموزش مجازي بر مبناي رويكرد مديريت دانش است. رويكرد پژوهش حاضر كيفي و روش آن مرور سيستماتيك براساس مدل رايت و همكاران(2007) است. جامعه پژوهش، متشكل از 351 مقاله درباره آموزش مجازي نيروي انساني بر مبناي مديريت دانش است كه بين سال هاي 2010 تا 2022 ميلادي و 1390 تا 1400 شمسي در مجلات علمي معتبر ارائه شده‌اند. نمونه پژوهش شامل32 مقاله است كه به صورت هدفمند جمع آوري و براساس پايش موضوعي داده‌ها انتخاب شده‌اند. داده‌هاي پژوهش از تحليل كيفي اسناد مورد مطالعه، گردآوري شده‌اند. بر اساس تجزيه و تحليل داده-ها، مؤلفه‌هاي الگوي آموزش مجازي نيروي انساني با رويكرد مديريت دانش در 5 بُعد و 24عامل طبقه‌بندي شدند. اين ابعاد شامل بُعد فردي(مشتمل بر عوامل؛ مهارت‌هاي ادراكي، سواد رسانه‌اي و ديجيتال كاربران و انگيزش كارمندان)، بُعد الزامات (مشتمل بر عوامل؛ تغيير رويكرد آموزش، شخصي‌سازي فرآيند، مبتني بر هيوتاگوژي و برنامه‌هاي درسي محيط كار، الزامات زمينه‌اي، پشتيباني سازماني و تعامل‌پذيري)، بُعد مديريت دانش پداگوژيك (مشتمل بر عوامل؛ توليد دانش پداگوژيك، انتقال و تسهيم دانش، ذخيره‌سازي دانش، كاربرد دانش و اعتباريابي دانش)، سيستم مديريت (مشتمل بر محورهاي سيستم مديريت يادگيري، سيستم مديريت محتوا، رابط كاربر مناسب و استاندارد پذيري) و بعد چالش‌ها(مشتمل بر عوامل؛ چالش‌هاي رفتاري، چالش فرهنگي- اجتماعي، چالش سازماني، چالش‌هاي برنامه‌اي و زيرساختي) مي‌باشد