فراتحليل متغيرهاي مرتبط با موفقيت دانش آموزان ايراني در مطالعات بين المللي آزمون تيمز

هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي اندازه اثر متغيرهاي همبسته با موفقيت دانش آموزان در آزمون تيمز در ايران است. روش پژوهش حاضر از نوع فراتحليل بود. از اين رو با استفاده از پايگاه‌هاي اطلاعاتي داخلي و خارجي نسبت به يافتن و جمع‌آوري تمام گزارش‌هاي پژوهشي اقدام شد. نمونه مطالعات مورد استفاده شامل 13 مطالعه انجام شده از سال 1389 تا 1401 در سراسر ايران مي باشد. داده‌هاي حاصل از اين 13 مطالعه با روش اندازه اثرضريب همبستگي پيرسون براي مدل اثرهاي ثابت مورد فراتحليل قرار گرفتند. كليه تحليل‌هاي آماري با استفاده از ويرايش دوم نرم‌افزار جامع فراتحليل انجام شد. يافته‌ها نشان داد كه ميانگين اندازه اثر كلي براي مدل اثرات ثابت برابر 0.605 و براي اثرات تصادفي برابر 0.597 است كه هر دو در سطح 0.001 معني‌دار هستند. بنابراين ميانگين اندازه اثر پژوهش حاضر (0.605) را مي‌توان اندازه اثر متوسط تا زياد موفقيت دانش آموزان در آزمون تيمز تفسير كرد. بين كيفيت تدريس معلم، جنسيت، انگيزش، فعاليت هاي آموزشي در مدرسه، برنامه آموزشي مدارس، خودپنداره،وضعيت اقتصادي- اجتماعي، ارتباط والدين با مدارس، نگرش، آموزش مهارتهاي تفكر، جو مدرسه، محل مدرسه و پيشينه خانوادگي با موفقيت دانش آموزان در آزمون تيمز اندازه اثر معني داري وجود دارد.