بررسي رابطه جو مدرسه و تعادل كار و زندگي معلمان آموزش ابتدايي با ميانجي‌گري نقش استرس شغلي

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه جو مدرسه و تعادل كار و زندگي معلمان آموزش ابتدايي با ميانجي‌گري نقش استرس شغلي انجام شد. روش اين پژوهش كمّي، بنيادي، همبستگي و به طور دقيق‌تر مدلسازي معادلات ساختاري بود. جامعه پژوهش شامل تمامي معلمان مدارس ابتدايي (دخترانه و پسرانه) شهر يزد در سال 1400-1399 به تعداد 1759 نفر بود. 317 معلم از جامعه مورد مطالعه به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند. ابزار‌هاي گردآوري پژوهش، پرسشنامه جو مدرسه پاشيارديس (1390)، پرسشنامه استرس كرياكو (1976) و ساتكليف و پرسشنامه تعادل كار و زندگي وونگ وكو (2009) بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Amos 24 انجام شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد جو مدرسه به صورت منفي و معنادار استرس شغلي (42/0- = β) و به صورت مثبت و معنادار تعادل كار زندگي(54/0 = β) را پيش‌بيني مي‌كند. يافته‌ها همچنين نشان داد استرس شغلي به صورت منفي و معنادار تعادل كار- زندگي (42/0- = β) را در معلمان مقطع ابتدايي پيش‌بيني مي‌كند. نتايج آزمون بوت استراپ نشان داد كه در رابطه بين جو مدرسه و تعادل كار- زندگي، متغير استرس شغلي نقش ميانجي دارد. در نهايت بررسي شاخص‌هاي برازش نشان داد كه مدل پيشنهادي پژوهش از طريق داده‌هاي تجربي مورد تاييد قرار مي-گيرد. بنابراين با بهبود بخشيدن به ابعاد مختلف جو مدرسه مي‌توان استرس شغلي معلمان را كاهش داد و در نهايت تعادل بين كار و زندگي را در اين قشر از جامعه افزايش داد و بدين طريق موجبات افزايش رضايت شغلي و بهبود عملكرد شغلي را فراهم كرد.