طراحي الگوي مديريت آموزش و يادگيري توانمندساز كاركنان

درعصر حاضر منابع انساني با ارزش ترين دارايي هر سازمان قلمداد مي گردد.هدف اين پژوهش طراحي الگوي مديريت آموزش و يادگيري كاركنان بود. براي دستيابي به هدف پژوهش، از روش تحليل محتواي كيفي از نوع قياسي استفاده شد. لذا اسناد و منابع مكتوب در بازه زماني 2012 تا 2021 به عنوان جامعه تحقيق انتخاب شدند كه از اين بين درنهايت، تعداد 39 مقاله (شامل 24 مقاله پژوهشي و 15 مقاله مروري) كه به شيوه هدفمند انتخاب‏شده و بر مبناي مدل توانمندسازي اسپريتز (1995) مورد تحليل محتواي قياسي قرار گرفتند و راهبردهاي آموزشي مؤثر براي برآورده سازي انواع توانمندسازي استخراج و درنهايت الگوي مديريت آموزش و يادگيري كاركنان تدوين گرديد. روش كار به اين صورت بود كه بر اساس ارتباط بيشتر مقالات با موضوع پژوهش به‏صورت هدفمند؛ ابتدا مقاله‏اي انتخاب‏ مي‌شد، تحليل محتوا مي‌گرديد و سپس مقاله‏اي ديگر انتخاب‏ و مورد تحليل قرار مي‌گرفت. تا رسيدن به اشباع نظري (مقاله شماره 39)، انتخاب نمونه‏ها ادامه يافت. بمنظور بررسي اعتبار دروني الگوي روندي و تجويزي تدوين‏شده، در رابطه با ابعاد مختلف الگوپرسشنامه‏اي در مقياس ليكرت طراحي گرديد و به همراه تصاوير و توضيحات مربوط به الگوها براي 15 نفر از متخصصان حوزه آموزش و منابع انساني ارسال شد براي اينكه مشخص شود به لحاظ آماري ميانگين به‏دست‏آمده معنادار است از آزمون T تك نمونه‏اي استفاده شد. كه نتايج نشان داد ميانگين محاسبه‏شده به‏طوري معناداري از ميانگين (عدد 3) بالاتر است. (T=7.33, P 0.001))لذا بر اساس يافته هاي بدست آمده،الگوي مديريت آموزش و يادگيري توانمندساز كاركنان از ديد متخصصان به عنوان الگوي خاص مي تواند براي توانمندسازي كاركنان مورد استفاده مديران منابع انساني سازمان ها قرار گيرد.