مدل‌سازي رابطه بين ادراك معلمان از سبك رهبري هم‌افزا و عملكرد نوآورانه: نقش واسطه‌اي خودكارآمدي شغلي و استقلال شغلي

هدف پژوهش، مدل‌سازي رابطه بين ادراك معلمان از سبك رهبري هم‌افزا و عملكرد نوآورانه با نقش واسطه‌اي خودكارآمدي شغلي و استقلال شغلي است. نوع پژوهش، توصيفي‌-همبستگي و جامعه‌آماري شامل معلمان شهر كاشان در سال تحصيلي 1402-1403 به تعداد 3327 نفر بود كه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي، 337 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل چهار پرسشنامه رهبري هم‌افزا (يوسف بروجردي و همكاران، 2021)، پرسشنامه عملكرد نوآورانه (اسكات و بروس، 1994)، پرسشنامه استقلال شغلي (زارع احمدآبادي و همكاران، 2018) و پرسشنامه خودكارآمدي شغلي (ويلك و موينيهان، 2005) بر اساس طيف ليكرت پنج درجه‌اي بود. پايايي پرسشنامه‌ها از طريق ضريب آلفاي كرونباخ براي رهبري هم‌افزا 0.99، عملكرد نوآورانه 0.89، استقلال شغلي 0.96 و خودكارآمدي شغلي 0.88 برآورد شد. به منظور تحليل داده‌ها، از نرم‌افزارهاي آماري SPSS و Smart Pls در سطح توصيفي و استنباطي استفاده شد. نتايج نشان داد ميانگين هر چهار متغير رهبري هم‌افزا، عملكرد نوآورانه، استقلال شغلي و خودكارآمدي شغلي، بالاتر از حد متوسط بود. ضرايب مسير نشان داد رهبري هم‌افزا با (Beta=0.14, P=0.003)، استقلال شغلي با (Beta=0.575, P=0.001) و خودكارآمدي شغلي با (Beta= 0.28, P= 0.001) روي عملكرد نوآورانه معلمان، تاثير مثبت و معنادار دارد.