امكان‌سنجي استفاده از الگوي روابط كنشگران تامين مالي در بانكداري سرمايه گذاري جهت واقعي نمودن روابط سپرده گذار و تسهيلات گيرنده در نظام بانكي ايران

عليرغم وجود پيشينه‌ي 100 ساله بانكداري در ايران، بانكداري ايران داراي مشكلاتي از جمله صوري بودن عقود و ناكارآمدي است. پژوهش حاضر با استفاده از امكان‌سنجي الگوي روابط كنشگران مالي بانكداري سرمايه گذاري در جهت واقعي نمودن ارتباط ميان سپرده گذار و تسهيلات‌گيرنده در نظام بانكي ايران و مرتفع نمودن مشكلات جاري نظام بانكي ايران مي‌پردازد. پژوهش حاضر با استفاده از مطالعات كتابخانه‌اي، مصاحبه خبرگاني و پرسشنامه دلفي فازي انجام شده و نمونه آماري به صورت هدفمند- قضاوتي انتخاب شده است. حجم نمونه آماري پژوهش حاضر در گام‌هاي متفاوت به ترتيب برابر با 8، 11 و 10 نفر خبره است. نتايج پژوهش بيانگر آن است كه ابعاد احصا شده از ديدگاه اديشمندان حوزه مالي و ادبيات نگرش سيستمي، شامل سيستمي و غيرسيستمي است. مؤلفه هاي بعاد مذكور، شامل تأمين منابع، مديريت، تخصيص منابع، سياسي، اقتصادي، اجتماعي، فناوري، زيست محيطي و حقوقي است. با توجه به نظر انديشمندان حوزه پولي و مالي ايران، اجراي الگوي مذكور امكان پذير بوده و مي تواند مشكلات نظام بانكي ايران را مرتفع نموده و ارتباط ميان تسهيلات گيرنده و سپرده گذار را واقعي نمايد. علاوه بر اين در حين انجام مراحل پژوهش الگويي جهت امكان‌سنجي استفاده از الگوي روابط يك نهاد مالي در ساير نهاد‌هاي مالي، مورد تدوين و تبيين قرار گرفت.