تأثير وزن لباس بر دامنه‌ فعاليت الكتريكي عضلات منتخب اندام تحتاني طي اجراي مهارت تيروكمان در افراد نابينا و سالم

مقدمه: امروزه ورزش معلولين تبديل به يكي از مقوله‌هاي مهم دنياي ورزش شده است. در اين ميان، ورزش نابينايان و افراد دچار اختلال بينايي اهميت ويژه‌اي دارد. بنابراين هدف از پژوهش حاضر، تأثير وزن لباس بر دامنه فعاليت الكتريكي عضلات منتخب اندام تحتاني طي اجرا مهارت تيروكمان در افراد نابينا بود. روش كار: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌تجربي و آزمايشگاهي است. نمونه آماري پژوهش حاضر شامل 30 پسر نابينا و سالم شهر اردبيل بودند كه به طور هدفمند و داوطلبانه انتخاب شدند. آزمودني‌ها به طور تصادفي در دو گروه قرار گرفتند. هدف تيراندازي در فاصله 10 متري از آزمودني قرار گرفت. آزمون آماري آناليز واريانس دوسويه و آزمون t در سطح معناداري 0/05 براي تجزيه و تحليل آماري داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها: با توجه به نتايج بدست آمده، اثر عامل زمان در فعاليت الكتريكي عضله پهن داخلي هنگام رها كردن زه كمان از نظر آماري معنادار بود. اثر عامل گروه در فعاليت الكتريكي عضله درشت‌نئي قدامي هنگام رهاكردن زه كمان از نظر آماري داراي اختلاف معناداري بود. همچنين اثر عامل گروه در هنگام گرفتن كمان در عضله راست راني و دو سرراني از نظر آماري داراي اختلاف معناداري بود. نتيجه گيري: در نهايت با توجه به تمامي نتايج بدست آمده مي‌توان اينگونه گفت كه احتمالاً استفاده از لباس تيراندازي با تأثير بر فعاليت الكتريكي عضلات اندام تحتاني مي‌تواند موجب بهبود تعادل در هنگام تيراندازي شود كه اين به نوبه خود مي‌تواند يكي از دلايل مهم و كارآمد در موفقيت تيراندازان با كمان شود.