ارتباط سلامت معنوي و كيفيت زندگي در دانشجويان دانشگاه‌هاي شهر اراك

مقدمه: كيفيت زندگي، يكي از مهم‌ترين مسائلي است كه مي‌تواند فرد را به ادامه زندگي شاد و سالم تشويق كند. از طرفي سلامت معنوي، يكي از ابعاد سلامتي بوده و در واقع يك حس ارتباط هماهنگ بين خود، ديگران، طبيعت و ماوراء مي‌باشد و منجر به درك هدف و معني غايي در زندگي مي‌شود. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين ارتباط سلامت معنوي و كيفيت زندگي در دانشجويان دانشگاه‌هاي شهر اراك مي‌باشد. از نتايج اين مطالعه مي‌توان جهت تدوين برنامه‌هاي راهبردي با هدف ارتقاء سلامت معنوي و كيفيت زندگي در دانشجويان بهره برد. روش كار: ابتدا جمعيت هر كدام از دانشگاه‌هاي شهر  اراك سنجيده شده و با در نظر گرفتن جمعيت آن‌ها و برقرار كردن تناسب بين حجم نمونه مطالعه و جمعيت هر كدام از دانشگاه‌ها، افرادي كه مشخصه ورود به مطالعه را داشتند وارد مطالعه شدند. حجم نمونه مطالعه، 400 نفر بود كه بر روي دانشجوياني انجام شد كه حداقل شش ماه از تحصيل‌شان در دانشگاه گذشته باشد. پس از كسب رضايت از شركت‌كنندگان، پژوهشگران از طريق مصاحبه با دانشجويان اقدام به پر كردن پرسش‌نامه كردند. پرسش‌نامه‌ها شامل دو ابزار پرسش‌نامه سلامت معنوي و پرسش‌نامه كيفيت زندگي ۳۶ سؤالي بودند. يافته‌ها: بين نمره سلامت معنوي با متغيرهاي جمعيت‌شناختي از جمله سن و وضعيت تأهل، ارتباط معني‌داري مشاهده نشد. همين‌طور نمره كيفيت زندگي نيز با متغيرهاي جمعيت‌شناختي ارتباط معني‌داري نداشت. آناليز داده‌هاي مطالعه نشان داد كه بين كيفيت زندگي با سلامت معنوي دانشجويان همبستگي مثبت وجود دارد (0/05 P). نتيجه گيري: طبق نتايج اين مطالعه، بين كيفيت زندگي و سلامت معنوي دانشجويان دانشگاه‌هاي شهر اراك، ارتباط وجود دارد. لذا مي‌توان با تأمين نيازهاي معنوي دانشجويان و ارتقاء سلامت معنوي آنان نسبت به بهبود كيفيت زندگي آنان اقدام كرد.