اثربخشي آموزش چشم‌انداز آينده بر جهت‌گيري هدف و اميد تحصيلي دانش‌آموزان پسر پايه يازدهم

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش چشم‌انداز آينده بر جهت‌گيري هدف و اميد تحصيلي دانش‌آموزان پسر پايه يازدهم شهر باغملك انجام شد. روش: طرح پژوهش حاضر آزمايشي از نوع پيش‌آزمون و پس‌آزمون و با گروه گواه بود. جامعه اين پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان پسر پايه يازدهم شهر باغملك در سال تحصيلي 1401-1400 بود. از بين اين افرد، 48 نفر كه ملاك‌هاي ورود به پژوهش را داشتند به روش نمونه‌گيري تصادفي چند مرحله‌اي انتخاب و در دو گروه آزمايش (24 نفر) و گواه (24 نفر) جايگذاري شدند. در اين پژوهش از پرسشنامه جهت‌گيري هدف و پرسشنامه اميد به تحصيل استفاده شد. پس از اجراي پيش‌آزمون، گروه آزمايش طي 9 جلسه 60 تا 90 دقيقه‌اي، مداخله‌ي آموزشي چشم‌انداز آينده را دريافت كردند. سپس از هر دو گروه پس‌آزمون گرفته شد. يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس چند‌متغيري و تك‌متغيري نشان داد كه آموزش چشم‌انداز آينده بر ابعاد جهت‌گيري هدف (تسلط‌گرا، تسلط‌گريز، عملكردگرا و عملكردگريز) و اميد تحصيلي در دانش‌آموزان پسر پايه يازدهم به صورت معناداري اثر بخش است (005/0 p). نتيجه‌گيري: به طور كلي نتايج اين پژوهش نشان داد كه آموزش چشم‌انداز آينده بر جهت‌گيري هدف و اميد تحصيلي اثر بخش است و مي‌تواند براي بهبود وضعيت اميد تحصيلي و جهت‌گيري هدف در دانش‌آموزان پسر پايه يازدهم استفاده گردد.