تأثير مالكيت روان‌شناختي بر حفظ كاركنان با نقش ميانجي تعهد و مشاركت كاركنان شركت مهندسي و توسعۀ نفت

هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير مالكيت روان‌شناختي بر حفظ كاركنان با نقش ميانجي تعهد و مشاركت كاركنان شركت مهندسي و توسعۀ نفت است. پژوهش حاضر از نظر هدف؛ توصيفي، از نظر مخاطب؛ كاربردي و از نظر بُعد زمان؛ مقطعي است. جامعۀ آماري مورد پژوهش شامل كليه كارمندان و كاركنان شركت مهندسي و توسعۀ نفت به تعداد 804 نفر است كه حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران به تعداد 260 نفر و به شيوه تصادفي ساده مدنظر قرار گرفت. ابزار پژوهش شامل 40 سؤال استاندارد است كه روايي آن به شيوه صوري و سازه‌اي تأييدشده و پايايي آن نيز بر اساس آلفاي كرونباخ به مقدار 0.85 مورد تأييد واقع شده است. داده‌هاي گردآوري‌شده بر اساس تحليل مسير معادلات ساختاري در نرم‌افزار AMOS مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفته است. نتايج نشان داد كه مالكيت روان‌شناختي بر تعهد كاركنان با ضريب تأثير 0.86، مالكيت روان‌شناختي بر مشاركت كاركنان با ضريب تأثير 0.78، مالكيت روان‌شناختي بر حفظ كاركنان با ضريب تأثير 0.35، تعهد كاركنان بر حفظ كاركنان با ضريب تأثير 0.43 و مشاركت كاركنان بر حفظ كاركنان با ضريب تأثير 0.29 تأثير داشته است؛ بنابراين مالكيت روان‌شناختي بر تعهد كاركنان با ضريب تأثير 0.86، بيشترين اثرگذاري و مشاركت كاركنان بر حفظ كاركنان با ضريب تأثير 0.29 كمترين تأثير را داشته است. همچنين نتايج آزمون سوبل نشان داد كه مالكيت روان‌شناختي بر حفظ كاركنان با نقش ميانجي تعهد كاركنان شركت مهندسي و توسعۀ نفت با مقدار بحراني 9.17 و مالكيت روان‌شناختي بر حفظ كاركنان با نقش ميانجي مشاركت كاركنان شركت مهندسي و توسعۀ نفت با مقدار بحراني 6.90 تأثير مثبت و معناداري داشته است.