جانمايي گمانه‌هاي تكميلي براي كاهش عدم قطعيت تخمين ذخاير معدني با استفاده از روش‌هاي وزن‌دهي و رتبه‌بندي چند متغيره

مبحث جانمايي گمانه‌هاي تكميلي و ارايه الگوي بهينه براي حفر گمانه‌ها از ديرباز مورد توجه در فرآيند معدنكاري بوده و به جزو جدايي‌ناپذير آن تبديل شده است. مي‌توان ريشه اين اهميت را در مباحث مالي مربوط به فرآيند معدن‌كاري و همچنين بخش اكتشاف و استخراج و مباحث مربوط به رده‌بندي جست‌وجو كرد. براي رسيدن به سطح قابل قبولي از عدم قطعيت، در اين پژوهش از روش خطاي تخمين براي رده‌بندي بلوك‌ها بهره برده شد. همچنين به منظور جانمايي گمانه‌هاي تكميلي و وزن‌دهي به گمانه‌هاي احتمالي روش‌هاي كريتيك و تاپسيس به كارگرفته شد. روش كريتيك براي تخصيص وزن و روش تاپسيس براي انتخاب 5 عدد از بهترين گمانه استفاده شده است. در ابتدا گمانه‌ها به روش كريتيك و با نظر متخصص وزن‌دهي شده و در ادامه با روش تاپسيس رتبه‌بندي شد. معيارهاي استفاده شده براي روش تاپسيس شامل عيار آهن، عيار درصد وزني باقي‌مانده آهن (مولفه ژئومتالورژي)، واريانس، خطاي تخمين و رده‌بندي است. در نهايت پس از جانمايي 5 گمانه مورد نظر فرآيند تخمين و رده‌بندي بار ديگر انجام پذيرفت كه بر مبناي تعداد بلوك‌هاي با رده‌بندي قطعي از 380 به 571 عدد ارتقا پيدا كرد و عيار ميانگين تخميني آهن نيز افزايش يافت و 19 درصد ارتقا در رده‌بندي حاصل شد. ارتقا حاصل شده در تعداد بلوك‌هاي با رده‌بندي قطعي به قطعيت و قابل اتكا بودن مدل مي‌افزايد.