سخن سردبير

از آخرين سخن سردبير حدود ده سال مي‌گذرد. ده سال براي سكوت هر سردبير، هرقدر هم مأخوذبه‌حيا باشد، مدت كمي نيست. آخر، هربار كه مي‌آمدم سخني بنويسم به خود مي‌گفتم چه نيازي دارد خواننده را با شرح مشكلات خسته كني. سرت را بينداز پايين، كارت را بكن. البته هنوز طاقت سكوت داشتم، ولي راستش آغاز سي‌ويك‌سالگي مترجم مرا به حرف‌زدن وسوسه كرد. گفتم به اين طريق شادي‌ام را از سي‌سالگي مترجم ابراز كنم و اين مناسبت فرخنده را، ولو غيابي، با خوانندگان و نويسندگان عزيز مجله جشن بگيرم و حرفي هم از مشكلات به زبان نياورم. آخر قيمت كاغذ هر چه كه باشد، و هزينه‌ها هم هر‌چه افزايش يابد، قرار نيست كه مجله را تعطيل كنيم و البته كماكان سعي‌خواهيم كرد قيمت مجله را هم تا حدامكان پايين نگه داريم؛ هرچند كه در اين جهش غول‌آساي قيمت‌ها، «بالا» و «پايين» ديگر معني خود را از دست داده‌اند و ديگر نمي‌دانيم چه چيزي بالاست چه چيزي پايين. فقط مي‌دانيم همه چيز بالاست؛ آن هم بسيار بالاتر از آنچه كه يك سال پيش در تصور هركسي مي‌گنجيد.