مقايسه‌ي غلظت اينترلوكين4، اينترلوكين10،اينترفرون گاما و ايمنوگلوبولينE اختصاصي در نمونه‌ي بافت هموژن ريه با نمونه‌هاي رايج در آسم آلرژيك تجربي در موشBalb/c

هدف پژوهش حاضر مقايسه سطوح سايتوكاين‌هاي‌ IL 4، IL 10 و IFN γ در نمونه هاي بافت هموژن ريه با نمونه‌هاي به‌دست آمده از مايع لاواژ برونكوآلوئولار و نيز مقايسه ي سطح IgE اختصاصي اوالبومين در بافت هموژن ريه و سرم در القاي آسم آلرژيك در موش به منظور يافتن بهترين نمونه براي پژوهش‌هاي مشابه است. در اين پژوهش 14 سر موش‌ Balb/c ماده 6 هفته اي استفاده شدند. در گروه آسم، به منظور القاي آسم دو تزريق داخل صفاقي با اوالبومين و ادجوانت هيدروكسيدآلومينيوم در روزهاي صفر و 7 پژوهش و سپس سه بار استنشاق اوالبومين در روزهاي 14تا16 پژوهش انجام شد. در روز 17 نمونه گيري از مايع لاواژ برونكوآلوئولار، بافت ريه و خون انجام شد. در گروه كنترل از بافر فسفات به جاي اوالبومين استفاده شد. در آسيب‌شناسي، نفوذ سلول‌هاي آماسي به ويژه ائوزينوفيل در گروه آسم مشاهده شد. در آزمون الايزا، در گروه آسم ميانگين غلظت سايتوكاين‌هاي IL 4و IL 10 در نمونه هاي بافت هموژن ريه به طور معني‌داري بيشتر از مايع برونكوآلوئولار بود(0.05 P). بين ميانگين ميزان IgE اختصاصي اوالبومين در نمونه هاي بافت هموژن ريه و سرم در گروه آسم هم‌بستگي معني‌داري مشاهده شد(ضريب هم‌بستگي0.942 و 0.05 P). در گروه كنترل، IgE اختصاصي اوالبومين در سرم بر خلاف بافت هموژن ريه رديابي شد. نتايج اين مطالعه نشان داد كه بافت هموژن ريه براي رديابي سايتوكاين‌هاي IL 4، IL 10 و IgE اختصاصي در مطالعات مشابه بسيار ارزشمند است. پيشنهاد مي‌شود پژوهش‌هاي بيشتري براي بررسي ساير سايتوكاين‌ها و اجزاي ايمني انجام شود.