تحليل پديدارشناسانه نگرش دانشجويان علوم سياسي نسبت به عوامل مؤثر بر اعتماد سياسي (مسئولان سياسي در جمهوري اسلامي ايران)

پژوهش حاضر با هدف تحليل پديدارشناسانه نگرش دانشجويان علوم سياسي نسبت به عوامل مؤثر بر اعتماد سياسي (مسئولان سياسي در جمهوري اسلامي ايران) انجام شد. در اين پژوهش، از رويكرد كيفي و روش پديدارشناسي تفسيري استفاده گرديد. جامعه آماري پژوهش را دانشجويان تحصيلات تكميلي علوم سياسي دانشگاه‌هاي كشور در سال 1402 تشكيل دادند. با روش نمونه‌گيري هدفمند، با 19 نفر مصاحبه گرديد. جمع‌آوري داده‌ها با مصاحبه نيمه ساختاريافته عميق صورت گرفت. داده‌ها با استفاده از نظريه داده بنياد و با روش كدگذاري سه مرحله‌اي اشتراوس و كوربين (1990) تجزيه‌وتحليل گرديدند. بر طبق نتايج، 10 مقوله اصلي (مشروعيت سياسي؛ ضعف مديريت و عملكرد؛ مردم‌سالاري؛ امنيت اقتصادي؛ امنيت فرهنگي؛ كارگزارگرا؛ امنيت سياسي؛ ايدئولوژيك؛ امنيت اجتماعي و امنيت قضايي)، 4 بعد (سياسي، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي) و 62 كد باز شناسايي گرديد. نتيجه‌گيري شد كه جهت ايجاد حس اعتماد به مسئولان سياسي كشور، بايد سياست‌هايي در جهت قابليت پيش‌بيني پذيري، ايجاد تعهد، شايستگي، شفافيت و پاسخ‌دهي در نظر گرفت. از طريق اين سياست‌ها مي‌توان به كاهش بي‌اعتمادي سياسي در جامعه كمك نمود.