گفتمان استقلال‌خواهي و آزادي‌خواهي نزد جبهه ملي چهارم

مقاله حاضر درصدد است با مطالعۀ مواضع جبهۀ ملي چهارم، ضمن بررسي نسبت اين جبهه با دو گفتمان استقلال خواهي و آزادي خواهي، ميزان پايبندي آن را به اين دو آرمان، با توجه به روند رويدادهاي سياسي و پيروزي انقلاب اسلامي، واكاوي كند. دراين راستا از روش تحليل گفتماني با رويكرد نشانه شناسي سوسوري استفاده شده و روش گردآوري اطلاعات نيز كتابخانه اي مبتني بر منابع دست اول و روايت مسئولان جبهۀ ملي بوده است. جبهه ملي ايران، جرياني سياسي بود كه از همان زمان بنيانگذاري در سال 1328 دو مبحث استقلال خواهي و آزادي خواهي را به عنوان مباني مهم فكري و عملي خود تعريف كرده و در پيكارهاي سياسي خويش در دستوركار قرار داد. افرادي كه در منشور جبهۀ ملي نيز بر اين دو موضوع به عنوان مهمترين اهداف مبارزاتي خود تأكيد كرده بودند، در دوران جبهه هاي اول تا چهارم در بزنگاه هاي مختلف، در عمل نيز بر اين دو اصل تأكيد داشته اند. نتايج مقاله نشان مي دهد كه جبهۀ ملي چهارم نيز همانند جبهه هاي ملي موسوم به اول تا سوم، در طول حيات خويش- فارغ از نسبت خود با حكومت وقت- چه در دوران پيش از پيروزي انقلاب اسلامي و چه در دوران پس از آن- كه خود به دو دوره اوليۀ همراهي كوتاه مدت با حكومت انقلابي و سپس جدايي و اختلاف با آن تقسيم مي شود- دست كم در گفتمان، پايبندي به استقلال خواهي و آزادي خواهي را نشان داده است.