ارزيابي چالش‌هاي اشتغال علم سياست در ايران: درك حلقه‌ مفقوده

در زيست جهان كنوني ،اشتغال به عنوان يك امر هستي شناسانه و معرفت محور از اهميت فزاينده اي برخوردار است كه خوانش رشته هاي گوناگون در كشورها ،بازار كار را براي دانشجويان و فارغ التحصيلان رشته ها به عنوان يك امر چالش برانگيز معرفي كرده است .رشته علوم سياسي در ايران به عنوان يك رشته وارداتي و هدفمند نيز از همين امر پيروي كرده و سياستگذاري هاي اشتغال در آن همواره به عنوان يك دغدغه مطرح است .باتوجه به مشكلاتي كه جامعه ايران از نظر جامعه شناسي سياسي با آن مواجه است به كارگيري علم سياست خوانده ها مي تواند به عنوان يك راه غلبه تلقي گردد..حال با توجه به موارد مذكور؛ اين مقاله با مطالعه فاصله بين ادراك از خود و چالش هاي اشتغال در علوم سياسي ايران ، به تبيين دلايل و تبعات اين فاصله بر آينده رابطه ميان نخبگان علمي و نهادهاي تصميم ساز دولتي مي‌پردازد. روش پژوهش در اين مقاله تحليل كيفي و استقرايي (رسيدن از مشاهدات به استدلال) است. همچنين ابزار گردآوري اطلاعات عبارتند.از مطالعه كتابخانه‌اي و اسنادي،مصاحبه ساختارمند براساس مدل كوكران در قالب پرسشنامه از 150 نفر از دانشجويان و فارغ التحصيلان دانشگاهي و انديشكده‌اي.در پايان اين پژوهش داده ها اينگونه تحليل گرديده است كه؛در رابطه با ابر بحران اشتغال در علم سياست در جامعه ايران مي توان عدم شكل گيري ارتباط منطقي ميان ساختار تصميم گيري و جامعه علم سياست را مدنظر قرار داد و اين بدان معناست كه بايد درك مشترك و صحيحي براي حل مشكلات بين اين دو ساختار شكل گيرد.