تاثير تمرين استقامتي بر پروتئين هاي آلفا اكتينين 2 و 3 عضله اسكلتي رت‌هاي نر ويستار

هدف: آلفا اكتينين ها عضوي از خانواده پروتئين هاي متصل شونده به اكتين هستند كه نقش كليدي در بقا و تنظيم ساختار اسكلت سلولي مخصوصاً سلول هاي عضلاني دارند كه تاثير تمرين استقامتي بر اين پروتئين ها مشخص نيست. بنابراين، هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير تمرين استقامتي بر بيان پروتئين هاي آلفا اكتينين 2 و 3 در عضلات اسكلتي دوقلو و كف پايي رت هاي نژاد ويستار مي باشد. روش شناسي: بدين منظور 16 سر رت نر نژاد ويستار به 2 گروه تمرين استقامتي و كنترل تقسيم شدند. گروه هاي تمرين استقامتي به مدت 12 هفته، 5 جلسه در هر هفته با سرعت12 تا 22 متر بر دقيقه و با شيب صفر درجه و رعايت اصل اضافه بار تمرين به فعاليت بر روي نوارگردان پرداختند. براي اندازه گيري ميزان پروتئين آلفا اكتينين 2و3 عضله دوقلو و كف پايي از روش وسترن بلات استفاده شد. از آزمون تي مستقل براي تحليل داده ها استفاده و سطح معني داري 0.05 در نظر گرفته شد.  يافته‌ها: نتايج نشان داد افزايش معناداري در آلفا اكتينين 2 (0.001=p)، آلفا اكتينين 3 (0.001=p) در عضله كف پايي و آلفا اكتينين 2 (0.006=p)، آلفا اكتينين 3 (0.001=p) در عضله دوقلو در مقايسه با گروه كنترل مشاهده شد. نتيجه‌گيري: به طور كلي تمرين استقامتي باعث افزايش پروتئين آلفا اكتينين2 و 3 در عضلات اسكلتي رت هاي نر مي شود و مي توان گفت كه با توجه به پاسخ اين پروتئين ها نسبت به گروه كنترل، اين نوع تمرين محرك مناسبي براي ايجاد سازگاري هاي عضلاني مي باشد.