مقايسه اثر فعاليت ورزشي زيربيشينه با و بدون مصرف كافئين بر سطوح آلفا آميلاز، لپتين، شاخص‌هاي گلايسمي و انرژي دريافتي در افراد چاق و اضافه وزن

هدف: هدف از تحقيق حاضر، مقايسه اثر فعاليت زير بيشينه با و بدون مصرف مكمل كافئين بر آلفا آميلاز سرم، گلوكز خون، انسولين، لپتين و دريافت انرژي در افراد چاق و داراي اضافه وزن بود. روش شناسي: تحقيق حاضر به صورت متقاطع تصادفي شده با 16 نفر آزمودني داوطلب مرد و زن چاق با رده سني بالاي 18 سال شاخص توده‌ي بدني (BMI) بيشتر از 25 كيلوگرم بر متر مربع انجام شد. آزمودني‌ها به صورت تصادفي در دو وضعيت: فعاليت زير بيشينه با مصرف مكمل كافئين، فعاليت زير بيشينه بدون مصرف مكمل كافئين (دارونما) قرار گرفتند. يك دوز كپسول كافئين 200 ميلي‌گرم و پودر نشاسته توسط آزمودني‌ها دريافت شده و 60 دقيقه پس از آن به انجام فعاليت ورزشي شدت 60 درصد ضربان قلب ذخيره به مدت 30 دقيقه پرداختند. نمونه‌هاي خوني قبل و بعد از مصرف مكمل و بعد از فعاليت ورزشي جمع‌آوري شد. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس مكرر تحليل شد. يافته ها: كافئين باعث افزايش قند خون، انسولين و آلفا آميلاز سرم شد (05/0p ) و فعاليت ورزشي باعث كاهش معنادار آلفا آميلاز سرم، گلوكز و انسولين و افزايش لپتين شد (05/0p ). كاهش انسولين و قند خون در پاسخ به فعاليت ورزشي، با مصرف كافئين بيشتر از دارونما بود (05/0p ). با اين‌حال، كافئين تاثير معنادار بر لپتين و پاسخ آن به فعاليت ورزشي نداشت (05/0p ). نتيجه گيري:  اگرچه پاسخ شاخص‌هاي متابوليك به فعاليت ورزشي تحت تاثير كافئين قرار گرفت اما بنظر نمي‌رسد كافئين بر هورمون‌ موثر در اشتهاي لپتين و دريافت غذايي متعاقب فعاليت ورزشي تاثيرگذار باشد. بنابراين، دريافت انرژي بعد از فعاليت ورزشي صرفنظر از مصرف كافئين افزايش مي‌يابد كه بايد در كنترل وزن افراد چاق مورد توجه باشد.