بررسي تأثير هشت هفته تمرين تناوبي با شدت بالا و تمرين استقامتي با شدت متوسط همراه با مكمل دهي كوئرستين بر بيان ژن‌ PLIN2 و ATGL كبد موش هاي صحرايي چاق ديابتي

هدف: چاقي باعث التهاب مزمن شده و التهاب موجب بروز مقاومت انسوليني در بيماري ديابت نوع 2 (T2DM) مي گردد. بدين ترتيب، هدف از مطالعه حاضر بررسي تأثير هشت هفته تمرين تناوبي با شدت بالا و تمرين استقامتي با شدت متوسط همراه با مكمل دهي كوئرستين بر بيان ژن PLIN2 و ATGL كبد موش هاي صحرايي چاق ديابتي بود. روش شناسي: چهل و دو سر موش صحرايي نر ويستار با 8 هفته سن تهيه و تعداد 36 سر از اين حيوانات پس از 8 هفته رژيم غذايي پرچرب مورد القاي ديابت قرار گرفتند. موش هاي صحرايي به گروه هاي زير تقسيم بندي شدند (6=n): سالم كنترل، ديابت كنترل، ديابت مكمل كوئرستين، ديابت تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT)، ديابت تمرين تداومي با شدت متوسط (MICT)، ديابت تمرين HIIT به همراه مكمل كوئرستين و ديابت تمرين MICT به همراه مكمل كوئرستين. براي دو گروه تمريني 8 هفته تمرين HIIT با و بدون مكمل كوئرستين و براي دو گروه ديگر 8 هفته تمرين MICT با و بدون مكمل كوئرستين روي نوار گردان اجرا شد. 72 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين براي بررسي بيان ژن هاي PLIN2 و ATGL بافت كبد جدا شد. از آزمون تحليل واريانس دو راهه با آزمون تعقيبي توكي (با سطح معناداري 0.05 P) براي بررسي تفاوت بين گروه هاي تمريني استفاده شد. يافته‌ها: پس از 8 هفته مداخله تنها براي ميزان بيان ژن ATGL در بين چهار گروه تمريني تفاوت معنادار ديده شد (0.001=P)، به طوري كه تمرين HIIT و MICT همراه با مصرف كوئرستين به ترتيب با سطح معناداري (0.001=P) و (0.015=P) باعث افزايش بيشتر سطوح آن نسبت به دو گروه تمريني ديگر شده بود. نتيجه‌گيري: ظاهراً اجراي هر دو نوع تمرين بر بيان ژن ATGL و PLIN2 اثرگذار بوده است و هنگامي كه تمرينات به همراه مصرف كوئرستين باشند اين مكمل مي تواند با كنترل سطوح خون به صورت غير مستقيم بر بيان ژن ATGL در شرايط بيماري T2DM تأثيرگذار باشد.