شناسايي عوامل كليدي و پيشران هاي موثر بر توسعه تفكر انتقادي مديران دانشگاه فرماندهي و ستاد ارتش جمهوري اسلامي ايران

هدف: اين پژوهش باهدف شناسايي و تحليل پيشران‌هاي كليدي مؤثر بر توسعة تفكر انتقادي مديران در دافوس آجا انجام ‌شده است.روش: اين مطالعه توصيفي - تحليلي با رويكرد آميخته با طرح اكتشافي متوالي  انجام‌ شده است. براي شناسايي عوامل كليدي و پيشران‌هاي مؤثر بر توسعة تفكر انتقادي متون به‌صورت نظام‌مند مرور شد، علاوه بر آن، مصاحبه نيمه ساختاريافته با 19 تن از مديران ارشد دافوس به‌عنوان مشاركت‌كنندگان پژوهش انجام شد. در بخش كيفي، داده‌ها با مكس‌كيودا تحليل شد و براي اعتبار پژوهش، از ناظر بيروني، مرور همتايان و آزمون كاپا استفاده شد كه مقدار آن برابر با 0.79 به دست آمد. در بخش كمّي، پرسشنامه‌ مقايسات زوجي (ماتريس اثرات متقابل) با نرم‌افزار ميك‌مك، توسط همان 19 مدير، وزن دهي و ميزان اثرگذاري و اثر‌پذيري اندازه‌گيري شد.يافته‌ها: در بخش كيفي پيشران‌هاي توسعة تفكر انتقادي مديران دافوس در چهار دستة كلي: عوامل فردي و شناختي؛ عوامل سازماني؛ عوامل محيطي و عوامل استراتژيك شناسايي شد. در بخش كمّي  پيشران «هوشمندي و بينش انتقادي» با وزن نهايي اثرگذاري مستقيم 33.3 و اثرگذاري بالقوه 42621 در رتبة اول قرار دارد. پيشران «فرهنگ دانشگاهي» نيز با وزن نهايي اثرگذاري مستقيم 33.3 و اثرگذاري بالقوه 42576 در رتبه دوم است.نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌دهد كه توسعة تفكر انتقادي مديران يك فرايند پيچيده و چندوجهي است كه نيازمند توجه به تعاملات پويا بين پيشران‌ها است. پژوهش حاضر با ارائة مدلي جامع‌تر و دقيق‌تر، گامي نوآورانه در تحليل و شناسايي پيشران‌هاي كليدي اين فرايند برداشته است و مي‌تواند به بهبود كيفيت تصميم‌گيري و عملكرد مديران كمك كند.