ظرفيت سنجي پايداري كالبدي و اجتماعي در شهرها مطالعه موردي: شهر اروميه

محيط شهري، فضايي است كه نيازهاي انسان در آن پاسخ داده مي‌شود و ازاين‌رو بايد براي زندگي انساني مناسب باشد. عدم توجه به ابعاد اجتماعي و كالبدي شهرها در توسعه پايدار، برنامه‌ها و پروژه‌هاي گوناگون توسعه‌اي را با مخاطره مواجه مي‌سازد، زيرا پايداري كالبدي و اجتماعي در گرو عدالت در توزيع كالبدي خدمات به‌صورت كافي مي‌باشد. لذا در اين پژوهش سعي بر آن بوده تا ظرفيت پايداري شهر اروميه بر اساس شاخص‌هاي اجتماعي و كالبدي و با استفاده از مدل‌هاي كمي موردسنجش قرار گيرد. اين تحقيق با توجه به هدف آن از نوع تحقيقات كاربردي بوده و با توجه به روش انجام كار، از ماهيتي توصيفي- تحليلي برخوردار مي‌باشد. گردآوري اطلاعات از طريق مطالعات كتابخانه‌اي، مقالات موجود، مطالعات ميداني و اطلاعات سرشماري مركز آمار ايران در سال 1395 صورت گرفته است. بدين‌صورت كه پس از مطالعه و بررسي اسناد و منابع مرتبط با توسعه پايدار، شاخص‌هاي اجتماعي و كالبدي مؤثر از منظر پايداري استخراج‌شده و سپس با توجه به موجود بودن داده‌هاي GIS، 12 شاخص از بين عوامل مختلف تأثيرگذار براي رسيدن به خروجي تحقيق انتخاب‌شده است. محاسبه وزن شاخص‌ها با استفاده از روش بهترين- بدترين در نرم‌افزار گامز انجام‌شده و در نهايت با ضرب وزن‌ها در شاخص‌هاي استانداردشده بر اساس توابع فازي، ظرفيت پايداري در شهر اروميه موردسنجش قرارگرفته است. نتايج نشان مي‌دهد كه 8 درصد از محدوده شهر در پهنه پايداري خيلي كم، 16 درصد در پهنه پايداري كم، 4 درصد در پهنه پايداري متوسط، 36 درصد در پهنه پايداري زياد و 36 درصد در پهنه پايداري خيلي زياد قرارگرفته است.