نقش فناوري اطلاعات و ارتباطات در باززنده‌سازي محلۀ تاريخي لاله‌زار تهران

بيان مسئله: اين پژوهش به دنبال پاسخ به اين پرسش بوده كه فناوري اطلاعات و ارتباطات (فاوا) در خلق چشم‌انداز و طراحي محدوده‌هاي ارزشمند تاريخي شهر، مثل محلۀ لاله‌زار تهران چه نقشي مي‌تواند داشته باشد. با توجه به غناي تاريخي مطالعۀ موردي و قرارگيري آن در قلب پايتخت، اهميت پژوهش بيشتر آشكار مي‌شود، زيرا گريز افراد اصيل و توانمند از بافت‌هاي مركزي تاريخي، موجب فرسودگي بيشتر چنين مراكزي شده و ديدگاه‌هاي جديد از جمله فناوري نو مي‌تواند نويدبخش باشد.هدف پژوهش: هدف، جذب افراد خلاق، جوان و اصيل به بافت تاريخي و باززنده‌سازي آن با كمترين هزينه، در زمان كوتاه و با فناوري‌هاي روز در بيشترين اوقات شبانه‌روز است. روش پژوهش: روش كيفي با راهبرد موردكاوي خيابان لاله‌زار تهران اتخاذ شده است. از طريق سه تكنيك آينده‌پژوهي (تدوين چشم‌انداز، شبيه‌سازي سه‌بعدي و دلفي) پژوهش پيش رفته است. براساس چشم‌انداز مشاركتي بديل‌هاي طراحي تهيه و گزينۀ تحقق‌پذير با تكنيك دلفي و مشاركت پانزده نفر متخصص در پنج گروه تخصصي به اجماع رسيده است. نتيجه‌گيري: فاوا مي‌تواند نقش تسهيل‌گري در چشم‌انداز فرهنگي- هنري محله‌ها به ويژه بافت‌هاي تاريخي مثل لاله‌زار تهران داشته و امكان برگزاري جشنواره‌هاي هنري را تا سطح بين‌المللي افزايش دهد. اولويت‌هاي تحقق‌پذيري درجنبه‌هاي اجتماعي- فعاليتي و فرهنگي- تاريخي بيش از كالبدي است. بنابراين فاوا امكان مشاركت مردمي را بيشتر و تداعي خاطرات و باززنده‌سازي‌هاي غيركالبدي را تسهيل مي‌كند و از حيث جهاني‌شدن، اجرايي و اقتصادي، رقيب و مكمل جدي بديل‌هاي پيشين براي محله است. لاله‌زار به دليل تجمع صنف الكتريكي، قابليت پذيرش فاوا را به خوبي دارد ولي موفقيت آن در گرو جلب مشاركت، به‌ويژه در صنايع محلي اين بافت يعني گردشگري، موسيقي، سينمايي و رسانه‌هاي ديجيتال است.