فرم‌يابي ديجيتال سازه‌هاي درختي براساس آزمايش رشته‌هاي خيس

بيان مسئله: بيان مسئله: فرم‌يابي براساس خودسازماندهي اجزا در طبيعت مدت‌ها مورد توجه بوده است. اين فرم‌ها كه براساس بهترين نحوۀ انتقال نيروها شكل مي‌گيرند، با حداقل مصالح قابل ساخت بوده‌اند و نيز سبك هستند. در گذشته براي پي‌بردن به نحوۀ اين خودسازماندهي، مدل‌هاي فيزيكي مبناي طراحي و محاسبه قرار مي‌گرفت. اما فرايند ساخت اين مدل‌ها، اندازه‌گيري و تعميم آن به مقياس واقعي كار زمان‌بر و پرزحمت است. به‌خصوص اگر ساختار موردنظر، ساختاري پيچيده، چون سازه‌هاي درختي باشد. امروزه با اعمال منطق طبيعت در شبيه‌سازي‌هاي رايانه‌اي، مي‌توان مدل‌هايي ديجيتال ساخت كه فرايند فرم‌يابي و تعميم آن به مقياس نهايي، با صرف زمان و انرژي كمتر ممكن شود. هدف پژوهش: هدف اين پژوهش ارائۀ ابزاري ديجيتال برگرفته از طراحي الگوريتمي، جهت فرم‌يابي ديجيتال سازه‌هاي درختي براساس آزمايش فيزيكي رشته‌هاي خيس است.روش پژوهش: اين پژوهش ابتدا از طريق مطالعۀ منابع و مقالات علمي موجود در اين زمينه شكل گرفته و سپس نتايج حاصل با استفاده از ابزارهاي رايانه‌اي به طراحي ابزاري ديجيتال منجر شده است. نتيجه‌گيري: استفاده از طراحي الگوريتمي حاصل از مدل رشته‌هاي خيس، مي‌تواند ابزاري ساده براي طراحي بهينۀ ساختارهاي درختي در اختيار طراحان قرار دهد. به اين‌صورت، نه‌تنها نتيجۀ طراحي، بلكه فرايند طراحي نيز بهينه خواهد بود. يكي از چالش‌هاي اصلي در فرم‌يابي فيزيكي، برداشت مدل و تهيۀ نقشه‌هاي ساخت بوده است. با انتقال اين فرايند به دنياي ديجيتال، اندازه‌گيري فرم حاصل بسيار ساده‌تر و در زمان كمتري انجام خواهد شد. در نتيجه ساخت‌پذيري اين فرم‌ها افزايش مي‌يابد.