ارائۀ مدلي از كليت كنش‌‌هاي طراحان در فرايند طراحي معماري (با هدف اجماع در مدل‌‌هاي پيشين)

بيان مسئله: اين نوشتار مؤيد آن بوده كه فرايند طراحي به‌‌مثابۀ يكي از موضوعات مشترك در حوزه‌‌هاي طراحي‌‌پژوهي، مطالعات طراحي، تفكر طراحي و ... با مدل‌‌هاي متعددي ازسوي صاحب‌‌نظران تبيين شده و همين امر نيازمند واكاوي نظرات درجهت رسيدن به اجماع است. هدف پژوهش: اين نوشتار به‌‌دنبال ارائۀ كليتي از كنش‌‌هاي طراحان در فرايند طراحي بوده است؛ يعني به‌‌دنبال آن بوده كه طراحان در تبديل وضعيت فعلي به وضعيت مطلوب چه مي‌‌كنند. اما ازآنجاكه، در مدل‌‌هاي پيشين غالباً، اين وجه از فرايند با استفاده از فعاليت‌‌ها يا مراحل طراحي معرفي شده، مقاله پيش‌‌رو نيز در بازشناسي كليت كنش‌‌هاي طراحان، از همين اجزاء كمك گرفته است. روش پژوهش: اين مقاله كه ماهيتي مروري دارد، براساس راهبرد استدلال منطقي و برپايه مقايسۀ مدل‌‌هاي مختلف از فرايند طراحي شكل گرفته است. نتيجه‌گيري: نتايج مؤيد آن بوده كه كليت كنش‌‌هاي طراحان را مي‌‌توان در مدلي متشكل از مراحل ذهني (در دو مقطع خودآگاه و ناخودآگاه) و مراحل عيني (‌‌اعم‌‌از برنامه‌‌ريزي، طراحي، ساخت، راه‌‌اندازي، مستندسازي/تحويل) كه براساس دو طيف فعاليت‌‌هاي تحليلي (ارزيابي، قياس، تجزيه‌‌وتحليل، آزمون و ...) و تركيبي (آفرينش، حدس، تصور، تركيب، بيان، استقراء، توليد و ...) وضعيت فعلي را به وضعيت مطلوب تبديل مي‌‌كند، تبيين كرد. در اين مدل، كليت كنش‌‌هاي طراحان، علاوه‌‌بر ويژگي‌‌هاي اجزاي فوق به روابط ميان آنها نيز وابسته است. به‌‌عبارت‌‌ديگر، كليت كنش‌‌هاي طراحان در فرايند طراحي، چيزي فراتر از تقليل انجام‌شده در مدل‌‌هاي پيشين به دو جزء فعاليت‌‌ها و مراحل است.