بررسي تحليلي ارتباطات اجتماعي و نظام تقريب ديني با تأكيد بر ديدگاه علامه طباطبائي ره

با بررسي آثار علامه طباطبايي پيرامون پيوندهاي امت اسلامي مي‌‌توان براي ارتباطات و تعاملات اجتماعي فرد مسلمان يا امت اسلامي، يك نظام تقريب ديني استخراج كرد. نظام تقريب ديني ميزان دلبستگي و هم‌‌گرايي افراد را در لايه‌‌هاي گوناگون در يك شبكه كلان تعامل مشخص مي‌‌سازد. نظام تقريب ديني در چهار لايه انساني، ادياني، مذاهبي و ايماني سامان مي‌‌يابد. تقريب، در اين چهار سطح، تشكيكي و داراي رابطه طولي بوده و در تعامل و كنش با يكديگر نظام تقريب ديني را بنيان مي‌‌نهند. محور كلي نظام تقريب ديني در چهار سطح مورد نظر، «ولايت الهي» خواهد بود. در سطح انساني «استخلاف»، در سطح ادياني «نبوت عامه»، در سطح مذاهبي «نبوت خاصه» و در سطح ايماني، «وصايت و امامت» به صورت خاص، محوريت دارند. اين تحقيق با رويكرد تحليلي- توصيفي و با استفاده از آثار علامه طباطبايي و منابع كتابخانه‌‌اي انجام شده است. علامه وجود انسان را به دليل ظرفيت والاي خليفه الهي، شايسته تكريم مي‌‌داند. در سطح ادياني، اصول كلي اديان الهي را ثابت و وجود اختلاف ذاتي ميان آنها را نقض غرض الهي دانسته و در سطح مذاهبي، تفكر و تفسير الميزان علامه در دسته تفاسير تقريبي جاي مي‌‌گيرد؛ همچنين در سطح ايماني، بالاترين درجه هم‌‌گرايي را ميان مومنان و با محوريت اهل‌بيت^ بيان مي‌‌كنند. در مجموع نظام تقريب ديني، جايگاه اخوت انساني، هم‌‌گرايي اديان الهي، وحدت مذاهب و وحدت ايماني را مشخص مي‌‌كند.