مقايسه اثربخشي توانبخشي شناختي و دارودرماني بر كاركردهاي اجرايي در بيماران مبتلا به اختلال شخصيت مرزي

زمينه و اهداف: اختلال شخصيت مرزي يكي از اختلالات رواني شديد است كه با مشكلات متعددي در كاركردهاي اجرايي همراه است. پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي توانبخشي شناختي و دارودرماني بر كاركردهاي اجرايي در بيماران مبتلا به اختلال شخصيت مرزي انجام شد. روش بررسي: در اين پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و دوره پيگيري با گروه كنترل، تعداد 45 بيمار مبتلا به اختلال شخصيت مرزي با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي به سه گروه (دو گروه آزمايش و و يك گروه كنترل) تقسيم شدند. افراد گروه توانبخشي شناختي به مدت 12 جلسه، تحت برنامه توانبخشي شناختي كاپتان لاگ قرار گرفتند. گروه دارودرماني به مدت سه ماه تحت درمان با داروي لاموتريژين قرار گرفتند. از پرسشنامه كاركردهاي اجرايي نجاتي (2013) براي جمع‌آوري داده‌ها استفاده شد. سه ماه بعد، مشاركت كننده‌ها مجدداً مورد پيگيري قرار گرفتند. داده‌ها با تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان‌دهنده وجود تفاوت معنادار بين سه بار اندازه‌گيري پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري بود. علاوه بر اين با توجه به معنادار بودن F به دست آمده در منبع بين گروهي در نمره كل كاركردهاي اجرايي و مؤلفه‌هاي حافظه، بازداري و توجه انتخابي، تصميم‌گيري، برنامه‌ريزي، توجه پايدار، شناخت اجتماعي و انعطاف‌پذيري شناختي مي‌‌توان گفت بين ميانگين نمرات دو گروه آزمايش و گروه كنترل تفاوت معناداري وجود دارد. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌ها مي‌‌توان گفت از روش توانبخشي شناختي و دارو درماني به عنوان روش‌هاي مؤثري در افزايش كاركردهاي اجرايي مي‌توان در مراكز درماني استفاده كرد.