اثربخشي درمان شناختي-رفتاري بر خودكارآمدي، تاب‌آوري، سلامت روان و اختلال خواب كادر درمان شاغل در بخش‌هاي كرونا

زمينه و اهداف: كادر درمان بيمارستان‌ها بسيار در معرض اين ويروس SARS-CoV-۲ قرار دارند و به‌همين علت احتمال بروز اختلالات روان‌شناختي در آنها وجود دارد. هدف پژوهش حاضر، اثربخشي درمان شناختي رفتاري بر خودكارآمدي، تاب‌آوري، سلامت روان و اختلال خواب كادر درمان شاغل در بخش‌هاي كرونا بود.روش بررسي: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. تعداد ۳۰ نفر از كادر درمان درگير مراقبت از بيمارن مبتلا به كوويد-۱۹ در بيمارستان شهيد مدرس تهران با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. جلسات درمان شناختي رفتاري به‌صورت فردي و در ۸ جلسه ۱۲۰ دقيقه‌اي و يك جلسه در هفته برگزار شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي خودكارآمدي عمومي (GSE-۱۰)، تاب‌آوري، سلامت روان (GHQ-۲۸) و شاخص شدت بي‌خوابي (ISI) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش تحليل كوواريانس استفاده ‌شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد درمان شناختي رفتاري بر خودكارآمدي، تاب‌آوري ، سلامت روان به صورت مثبت و معناداري و در اختلال خواب به صورت منفي و معناداري اثرگذار بوده است (۰.۰۰۱ p). نتيجه‌گيري: به طور كلي نتايج حاكي از تأثير معنادار يك دوره درمان شناختي رفتاري بر برخي متغيرهاي روان‌شناختي بود و مي‌توان پيشنهاد كرد از اين روش براي درمان اختلالات كادر درمان شاغل در بخش‌هاي كرونا در بيمارستان‌ها و مراكز درماني استفاده شود.