اثربخشي آموزش گروهي مثبت نگري بر تغيير نگرش به مواد مخدر در نوجوانان پسر در معرض خطر

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش گروهي مثبت نگري بر تغيير نگرش به مواد مخدر در نوجوانان پسر در معرض خطر انجام شد. روش: مطالعه حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي نوجوانان پسر در معرض خطر ساكن مناطق حاشيه شهر كرمانشاه در سال 1400 بود. از اين بين، 30 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. شركت كنندگان هر دو گروه پرسشنامه نگرش سنج مواد مخدر را در پيش آزمون و پس آزمون تكميل كردند. آموزش گروهي مثبت نگري در 8 جلسه 90 دقيقه اي با فراواني يك جلسه در هفته بر روي گروه آزمايش اجرا شد. داده‌ها با روش تحليل كوواريانس چندمتغيري تجزيه‌ و تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد آموزش گروهي مثبت ‌نگري بر مؤلفه‌هاي نگرش به مواد مخدر (اثرات، خطرات، و مصرف مواد) تأثير مثبت داشت و باعث كاهش نگرش مثبت به مواد مخدر در بين شركت‌كنندگان گروه آزمايش ‌شد. نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي‌توان از آموزش مثبت‌نگري به‌عنوان شيوه‌ي مؤثري براي كاهش نگرش مثبت نسبت به مواد مخدر در نوجوانان در معرض خطر استفاده نمود. بنابراين، پيشنهاد مي‌شود آموزش مثبت نگري در ليست برنامه‌هاي پيشگيري اوليه از اختلال مصرف مواد در مدارس، دانشگاه‌ها، و مراكز آموزشي قرار گيرد