روابط ساختاري حساسيت اضطرابي و حس انسجام با آمادگي به مصرف مواد مخدر در دانشجويان: نقش واسطه‌اي دشواري در تنظيم هيجان

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي دشواري در تنظيم هيجان در رابطه حساسيت اضطرابي و حس انسجام با آمادگي مصرف مواد مخدر در دانشجويان بود. روش: روش پژوهش توصيفي-همبستگي از نوع مدل معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل دانشجويان دانشگاه لرستان بود كه از اين ميان 384 نفر به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه حساسيت اضطرابي، پرسشنامه حس انسجام، مقياس دشواري در تنظيم هيجان و آمادگي به اعتياد بود. به منظور تحليل مدل پژوهش از مدل معادلات ساختاري استفاده شد. يافته ها: يافته ها نشان داد كه حساسيت اضطرابي و حس انسجام بر آمادگي به مصرف مواد مخدر اثر مستقيم و معنا داري داشتند و دشواري در تنظيم هيجان در رابطه بين حساسيت اضطرابي و حس انسجام با آمادگي به مصرف مواد مخدر نقش واسطه اي معناداري داشت. به‌طوركلي، نتايج نشان داد كه مدل پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار بود. نتيجه‌گيري: نتايج به‌دست‌آمده نشان مي دهد افرادي كه آمادگي بيشتري به مصرف مواد مخدر دارند، داراي سطح بالاتري از حساسيت اضطرابي و دشواري در تنظيم هيجان هستند و در سطح پايين‌تري از احساس انسجام قرار دارند. بنابراين، توجه به اين متغيرها در كاهش آمادگي دانشجويان به مصرف مواد مخدر از اهميت ويژه اي برخوردار است.