مقايسه سبك‌هاي دلبستگي، ارضاي نيازهاي بنيادين روان شناختي و سلامت اجتماعي در افراد وابسته به مواد و افراد بهنجار

هدف: هدف پژوهش حاضر مقايسه سبك‌هاي دلبستگي، ارضاي نيازهاي بنيادين روان‌شناختي و سلامت اجتماعي در افراد وابسته به مصرف مواد و افراد بهنجار بود. روش: پژوهش حاضر علي-مقايسه‌اي بود. جامعه‌آماري پژوهش شامل تمامي بيماران وابسته به مواد مراجعه‌كننده به مراكز درماني اقامتي و افراد بهنجار در شهر مرودشت در سال 1402 بود. از اين بين، 106 نفر در دو گروه افراد وابسته به مواد (53 نفر) و افراد بهنجار (53 نفر) به روش نمونه‎گيري‎ در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‎هاي سبك‌هاي دلبستگي، ارضاي نيازهاي بنيادين روان‌شناختي و سلامت اجتماعي پاسخ دادند. داده‌ها با روش تحليل كوواريانس چندمتغيري تجزيه‌ و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه افراد بهنجار از دلبستگي ايمن بالاتري نسبت به افراد وابسته به مصرف مواد برخوردار بودند. افراد وابسته به مصرف مواد سبك هاي دلبستگي ناايمن اجتنابي و دوسوگرايي بيشتر؛ ميزان كمتري از ارضاي نيازهاي بنيادين روان‌شناختي در سه بعد خودمختاري، شايستگي و ارتباط، و سلامت اجتماعي پايين‌تر در چهار بعد شكوفايي، همبستگي، پذيرش و مشاركت نسبت به افراد بهنجار داشتند. نتيجه‌گيري: سبك‌هاي دلبستگي در كنار عدم ارضاي نيازهاي بنيادين روان شناختي از عوامل زمينه ساز در گرايش و ابتلا به اعتياد به مواد مخدر مي باشد و سطوح پايين تر سلامت اجتماعي در بين افراد وابسته به مصرف مواد نسبت به افراد بهنجار از نشانه ها و پيامدهاي اعتياد به مواد مخدر مي باشد.