بررسي تطبيقي آراي مفسران فريقين در مواجهه با آيه بيوت با تكيه‌بر نقد ديدگاه مشهور

يه ۳۶ سوره نور كه به آيه بيوت شهرت دارد، در تعظيم خانه‌هايي است كه هر صبح و شام در آن‌ها ذكر و تسبيح خداوند گفته مي‌شود و ازاين‌رو، خدا به رفع قدر و منزلت اين خانه‌ها اذن داده است. مفسران در تبيين مراد الهي از بيوت، ديدگاه‌هاي متفاوت و پراكنده‌اي دارند؛ اما غالباً از بيوت به مساجد تعبير كرده‌اند. در پژوهش حاضر، بر آنيم تا با روش توصيفي - تحليلي و از خلال بررسي ديدگاه‌هاي مفسران فريقين، اين گمانه را تقويت كنيم كه برخلاف ديدگاه مشهور، نمي‌توان مسجد را مراد اصلي آيه برشمرد؛ بلكه واژه بيوت تنها با الغاي خصوصيات مي‌تواند شامل مساجد و ديگر مصاديق مذكور ‌شود.تحليل و ارزيابي ديدگاه مشهور، چنين به دست مي‌دهد كه ادله و مستندات اين ديدگاه از اتقان كافي برخوردار نيست؛ بلكه ظاهر و سياق آيه و نيز پشتوانه روايي، نگرۀ جديد را تأييد مي‌كند. بر اين اساس و چنان‌كه از قراين برمي‌آيد، بيوت نه به معناي مساجد كه به معناي خانه‌هاي ذوات معصومين است و از تلائم ميان رفعت بيوت و عصمت ساكنان آن، چنين برداشت مي‌شود كه شرط عصمت ساكنان در ترفيع بيوت موضوعيت دارد.