بررسي تطبيقي ديدگاه مفسران فريقين در چگونگي تحقق هدف از خلقت در آيه 56 سوره‌ ذاريات

مسأله هدف آفرينش در آيه 56 سوره ذاريات، يكي از مسائلي است كه تفاسير متعددي درباره آن انجام شده است. ، با جمع آوري داده هاي كتابخانه اي و روش پردازش توصيفي ـ تحليلي و تطبيقي تفاسير فريقين، بنيان اين دگرگوني برداشت را اختلاف مدارس و رويكرد تفسيري مفسران قلمداد كرده است. يافته‌اي كه بر اساس آن مي توان آراء اهل تفسير را در سه دسته ارزيابي نمود: دسته نخست، تنها مؤمنانِ جن و انس را مخاطبان آيه دانسته و اين گونه هيچ اشكالي را متوجه آيه نمي دانند. دسته دوم، با توجه دادن به غرض محوري حرف لام در «لِيَعبُدونَ»، متعرض هيچ گونه بحث اعتقادي مرتبط با آيه نشده اند؛ درحالي‌كه دسته سوم، با عام تلقي كردن خطاب آيه و مشكلِ تحقق نيافتن هدف خلقت درباره نافرمانان ثقلين، در پي حل پيچ معنايي عارض شده درباره افعال الهي هستند. در اين ميان، بعضي با تلاش هايي باورمندانه، سعي در دفع اين اشكال نموده و گروهي با رويكرد عصري و نجات بخش دانستن آموزه عبادت، خود را از معضل نظري مطرح‌شده رهانيده و با مطلوب خواندن عبادت و نقش بسزاي آن در تقويت ايمان، رستگاري مخاطبان در دو سراي را مقصود خداي متعال از اين گزاره وحياني دانسته اند.