ارائه مدل تشخيص فرصت‌هاي كارآفريني در ميان زنان كارآفرين روستايي استان كرمانشاه

اين مطالعه با هدف ارائه مدلي براي تشخيص فرصت هاي كارآفريني در ميان زنان كارآفرين روستايي استان كرمانشاه انجام شد. روش پژوهش مطالعه ي حاضر، آميخته و بر حسب محيط پژوهش، كتابخانه اي ميداني و برحسب  ماهيت و روش پژوهش پيمايشي بود. اين مطالعه به صورت آميخته (كمي-كيفي) انجام شد. در بخش كيفي از 15 نفر از اساتيد، كارشناسان و افراد متخصص در زمينه ي كارآفريني روستايي در سراسر كشور در رابطه با تشخيص فرصت هاي كارآفريني در ميان زنان كارآفرين روستايي مصاحبه هايي انجام شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات اين افراد از تحليل مضمون استفاده شد. ابتدا سخنان اين افراد استخراج و كدگذاري شد و مضامين استخراج شدند و سپس پرسش نامه ها تدوين شدند و بين 361 نفر از زنان كارآفرين در سطح استان كرمانشاه به صورت تصادفي ساده توزيع شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات جمع‌آوري شده، از دو نرم‌افزار SPSS و AMOS استفاده شد. در اين مطالعه 71 كد و 9 مقوله (بعد) به عنوان عوامل تشخيص فرصت هاي كارآفريني روستايي شناخته شدند. بر اساس كدبندي به دست آمده اين 9 بعد اصلي شامل وجود پويايي رقابتي، دنبال كردن فرصت هاي نوآورانه، ايجاد ايده ها و راهكارهاي نوآورانه، داشتن توانايي هاي كارآفرينانه، تعاملات و سرمايه هاي اجتماعي، داشتن هشياري كارآفرينانه، نوع شناسي فرصت، محيط كسب وكار و عوامل فردي بودند. براي مناسب بودن سؤالات از تحليل عاملي استفاده شد و همچنين براي بررسي پايايي از آلفاي كرونباخ استفاده گرديد. بر اساس نتايج اين مطالعه، متغيرهاي پويايي رقابتي، دنبال كردن فرصت هاي نوآورانه، ايجاد ايده ها و راهكارهاي نوآورانه، داشتن توانايي هاي كارآفرينانه، تعاملات و سرمايه هاي اجتماعي، داشتن هشياري كارآفرينانه، نوع شناسي فرصت، محيط كسب وكار و عوامل فردي بترتيب 58.00 درصد، 63.00 درصد، 58.00 درصد، 63.00 درصد، 63.00 درصد، 59.00 درصد، 63.00 درصد، 59.00 درصد و 52.00 درصد از واريانس تشخيص فرصت هاي كارآفرينانه را پيش بيني كردند و همگي بر تشخيص فرصت تأثير داشتند.