بازشناخت شاخص هاي روستاهاي پيشرو در اشتغال‌زايي(مطالعه موردي: روستاهاي منطقه سيستان)

اشتغال بهترين ضامن رفع فقر و محروميت در جوامع روستايي است، اما منطقه سيستان با ركود اقتصادي، خشكسالي هاي پي در پي، بي آبي و بيكاري، دچار مهاجرت و خالي از سكنه شدن روستاها مي باشد. با توجه به اين وضعيت نامساعد شغلي در منطقه، روستاهايي هستند كه پيشرو در ايجاد اشتغال براي ساكنان خود مي باشند. اما جهت تعيين اين روستاها، ملاك يا شاخص مشخصي نوجود ندارد. در اين راستا هدف از پژوهش حاضر بازشناخت شاخص هاي روستاهاي پيشرو در اشتغالزايي مي باشد. ماهيت اين پژوهش از حيث هدف، كاربردي و به لحاظ روش، توصيفي – تحليلي است و براي گردآوري اطلاعات از روش اسنادي و ميداني استفاده شده است. تعيين روستاهاي پيشرو در اشتغال و مشخص نمودن آن ها در روستاهاي منطقه طي چند مرحله صورت گرفت. يافته هاي مطالعات براساس نتايج به دست آمده از روش گام كوتاه ترين فاصله مدل تاكسونومي، نشان مي دهد كه از روستاهاي منطقه سيستان 81 روستا داراي نسبت اشتغال بالاتري برخوردار بوده اند. پس از تعيين شاخص هاي روستاهاي پيشرو، روايي پرسشنامه محقق ساخته توسط متخصصين مرتبط با موضوع تأييد و ضريب پايايي(0.823) مورد تأييد قرار گرفت. نتايج سطح بندي شاخص هاي روستاي پيشرو به روش تاكسونومي نشان داد كه 26 روستا در بالاترين سطح شاخص ها قرار گرفته و به عنوان روستاهاي پيشرو در اشتغال در منطقه سيستان مشخص شدند. نتايج نشان مي دهد روستاي قلعه نو بالاترين امتياز گردشگري(4.7) و روستاهاي لوتك و خمر به ترتيب (4.8) و (4.7) بالاترين امتياز تجارت و صنعت را به خود اختصاص داده اند.