بررسي ظرفيت سواحل مكران در كاهش فقر مناطق روستايي(مورد مطالعه: چابهار)

فقر به عنوان يكي از مهمترين آسيب هاي اجتماعي، اقتصادي و جغرافيايي شناخته شده و ارتباط معناداري نيز با زندگي روستايي دارد. به همين جهت بررسي عوامل موثر در كاهش فقر مي تواند سياست گذاران را در اتخاذ تصميمات مناسب تر براي توسعه مناطق روستايي ياري كند. لذا هدف از مطالعه حاضر، بررسي اثرات اقتصادي سواحل مكران در كاهش فقر مناطق روستايي چابهار مي باشد. به اين منظور، پژوهش حاضر بر حسب نوع روش تحقيق، توصيفي- تحليلي و از لحاظ هدف، كاربردي است. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزار SPSS و مدل F-VIKOR استفاده شده است. نتايج نشان داد، وضعيت حدودي اقلام مصروفي (غذا با مقدار ميانگين 3.12، آموزش با مقدار ميانگين 3.31، ابزارآلات مصرفي با مقدار ميانگين 3.14، بهداشت و درمان با مقدار 3.34، حمل و نقل با مقدار 3.34) متوسط رو به زياد و ساير اقلام مانند (تفريح و مسافرت با مقدار ميانگين 10.2، سپرده گذاري با مقدار 2.11، خدمات با مقدار 2.22، زمين با مقدار 2.19، دامداري با مقدار 2.22، پوشاك با مقدار 2.24، مسكن با مقدار 2.22) متوسط مي‎باشند. ساير نتايج نشان داد، در روستاهاي مورد مطالعه از تعداد افراد فقير به غيرفقير در سال هاي اخير نسبت به سال‌هاي قبل افزايش يافته است و درصد بسيار كمي از افراد فقير شده اند، همچنين نتايج نشان داد، بين شاخص هاي اقتصاد سواحل مكران و كاهش فقر در بين خانوارهاي روستايي مطرح شده ارتباط معنادار و مثبتي وجود دارد، بر اين اساس، ظرفيت هاي گردشگري سواحل مكران با مقدار تغييرات احتمالي 0.36781 بيشترين و توسعه صنايع با تغييرات احتمالي 0.2087، كمترين ميزان تاثير را در تغييرات پيش آمده از فقير به غيرفقير به خود اختصاص داده است. در نهايت نتايج نيز نشان داد، روستاهاي تيس با مقدار وزن (1) و روستاي شهرك مسكوني گواتر با مقدار وزن (0.000)، به ترتيب بيشترين و كمترين ميزان تاثيرپذيري را از اثرات اقتصادي سواحل مكران به خود اختصاص داده اند.