اثرات كوويد 19 بر اقتصاد خانوارهاي روستاهاي گردشگر پذير شهرستان لنگرود

روستاها در گذر زمان، تغيير و تحولاتي را از نظر مساحت، مكان، كالبد، كاركرد، تعداد جمعيت، دين و مذهب، زبان و فعاليت اقتصادي تجربه كرده و مي كنند هر چند كه بيشتر اين رخدادها كند و آرام هستند اما گاه بروز عواملي چون جنگ، فعاليت هاي عمراني، دگرگوني هاي سياسي و اجتماعي، سرعت تغيير و تحولات را بخصوص از نظر كالبد، كاركرد و فعاليت اقتصادي بسيار تند مي كند. بيماري هاي همه گير، در سال هاي دور، عاملي تاثير گذار بر تحول روستاها بخصوص از نظر جمعيت بوده است اما مهمترين تاثير آخرين بيماري همه گير (كوويد 19) بر فعاليت هاي اقتصادي و درآمد روستاها بوده است كه بارزترين پيامد ظاهري آن، محدوديت ارتباط بين افراد و آمد و شد در سطوح مختلف و در نتيجه ركود فعاليت هاي گردشگري و تاثير شديد بر اقتصاد مقصد هاي گردشگري بود. هدف اين پژوهش، بررسي اثرات كوويد 19 بر فعاليت اقتصادي و درآمد خانوارهاي روستايي در روستاهاي گردشگر پذير شهرستان لنگرود است. روش پژوهش، توصيفي -  تحليلي و روش گردآوري داده ها و اطلاعات مورد نياز براي تحليل متغيرهاي وابسته (فعاليت اقتصادي، اشتغال و درآمد)، مطالعات ميداني مبتني بر مشاهده، مصاحبه و تكميل پرسشنامه خانوار و روستا است. در شهرستان لنگرود، 10 روستا از نظر گردشگري اهميت دارند يافته هاي پژوهش نشان داد كه در اوج بحران كوويد 19، فعاليت هاي گردشگري در هر ده روستا دچار ركود شديد شده و اين موضوع، علاوه بر كنشگران گردشگري، بر درآمد تعداد ديگري از خانوارها نيز تاثير داشته است. پيش از انتشار ويروس كرونا، كشاورزي، مهمترين منبع درآمد براي خانوارها در روستاهاي مورد مطالعه بوده اما گردشگري نيز نقش مهمي در اقتصاد اين روستاها داشته است بطوريكه گردشگري مهمترين منبع درآمد براي 20.7 درصد و دومين منبع درآمد براي 31.6 درصد خانوارها بوده است. با همه گيري كوويد 19، درآمد 71.7 درصد حانوارها كاهش يافت، ميزان تغيير درآمد 26.3 خانوارها قابل توجه نبوده است و درآمد دو درصد خانوارها افزايش يافته است.